Hayvanlarla iletişim kurabileceğimize inanan kimi bilginler yapay zekâ desteğiyle bunu mümkün kılmaya çalışadursun ezelden beri kedisiyle, kuşuyla memleket meselelerini tartışanlar var.
Bitkiler laftan anlar mı? Bitkilerin birbirleriyle haberleştiğini yazıp çiziyor kimi insanlar. Olabilir. Ama çocuğuyla konuşur gibi sardunyasıyla, menekşesiyle konuşanlar da var. Güzel konuşunca çiçekler de olumlu karşılık veriyormuş. Odun deyip geçmeyelim. Bir ağaçla konuşmak bile mümkün olabilir.
İnsan duvarla konuşabilir mi? Duvara söz söyleyip yankıdan başka yanıt alabilir miyiz? "Olmaz" olmaz demişler, olmayacak şey mi var?
"Ben keramet ehliyim, bana inanın." demiş bir adam. "Mesela, istesem şu duvarı konuşturabilirim."
"Vallaha mı? Hele yap da görelim, üstat!"
Adam duvara dönüp seslenmiş:
"Konuş, ya duvar!"
Duvarda ses yok.
"Konuş, ya duvar!"
Ses yok.
Birkaç kez yinelemiş keramet ehli. Nihayet duvar dayanamayıp konuşmuş:
"İnanmayın, ey insanlar! Bu adam sahtekârın tekidir..."
-Ama iyi, ama kötü; ama masal, ama öykü- duvarla bile iletişim kurulabiliyor.
Sağır ve dilsiz Salih amcamız -ışıklar içinde uyusun- insanlarla doğru iletişim kurabilirdi. Sepet örer, gidip pazarlarda satar, alışverişini yapardı. İki avcunu iki memesinin üzerine götürüp sallar, kadın betimlemesi yapıp evlenmek isteğini iletirdi hane halkına.
İnsan sağır - dilsiz biriyle de doğru iletişim kurabiliyor.
Hayvanla, ağaçla, duvarla iletişim kurmanız mümkün olabilir, hele de bu çağda... Ama neyleyelim ki çoğu kez, insan denen canlıya, gün gibi aşikâr olanı anlatmak mümkün olmuyor.
"Bak, bu yavru ceylan, bu orman, bu insafsız avcı..." diyorsun.
"Ceylanın orda ne işi var?" diyor.
"Bunlar serçeler, şunlar da kırık kanatları, bak, bu zulüm..." diyorsun.
"Evet, haklısın." diyor. "Ama şu hain serçelerin de vardır bir kabahati..."
