Matrix filmini izleyenler hatırlar; filmdeki Cypher karakteri, gerçek dünyanın zorlu ve acı tablosuyla yüzleşmek yerine, Matrix'in kendisine sunduğu sahte ama rahat ve mutlu illüzyonunu seçiyordu. Çünkü bazen gerçeğin yükünü taşımaktansa, Pollyannacılık insana daha tatlı gelir.
Bugün Türk futbolunun içinde bulunduğu durum, tam olarak bu mutlu yalanlar Matrix'inden ibaret. Herkes bilerek ve isteyerek bir illüzyona inanmayı seçiyor, çünkü böylesi çok daha konforlu. Kısacası, hepimiz Cypher olmayı seçiyoruz. Hele de transfer dönemlerinde... Takip ettiğiniz her ortamda beyaz yalanlar uçuşuyor.
Her transfer dönemi gündeme gelen bir başka kronik sorunumuz da yabancı kuralımız. Bu yıl futbolumuzu kurtaracak yeni sihirli rakamımız: 10+4!
TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu, yabancı kuralı konusunda kulüplerin taleplerine tepki gösterip, "Bu ülke yabancı çöplüğünden kurtulsun, kulüpler borç batağında. Gençlere şans verseniz olmuyor mu?" diyor. Buraya kadar kulağa harika geliyor. Başkan, kulüplerin yaşlı oyuncular yerine Arda Güler, Kenan Yıldız ve Lamine Yamal gibi gençleri örnek alması gerektiğini savunuyor. Kısaca TFF’ye göre Türk futbolunu kurtaracak sihirli formül 10+4
Süper Lig kulüpleri ise "Geçen yılki 12+2 kuralı devam etsin, hatta sınırsız olsun, ancak böyle bataktan çıkarız" diye ağlıyor. Kulüplere göre de bizi kurtaracak formül 12+2
Ama ne TFF ne de kulüpler, "10+4 olunca ya da 12+2 devam edince ne olacak da bu bataktan çıkacağız, bu yabancı çöplüğü nasıl temizlenecek?" sorusunun altını dolduramıyor. Yani herkesin Türk futbolunu kurtarmak için kendince matematiksel bir denklemi var. Ne hikmetse bu formül yıllardır neredeyse her sezon değişiyor ama Türk futbolunda değişen hiçbir şey yok.
Siz anlayabildiniz mi; 10+4 olsa ya da olmasa ne değişecek de bataktan çıkacağız? Yıllardır bu "bilmem kaç artı bilmem kaç" kuralının her türlüsünü denedik, ne değişti? Hiçbir bilimsel, ekonomik ya da sportif dayanağı olmayan tezleri savunuyorlar; inanmak isteyen de inanıyor. Doğrusu kimin umurunda?
Üstelik futbol teoride değil, pratikte çözülür. Mutlak doğru yoktur ama başarılı örnekler kopyalanır. Sayın Başkan; Kenan Yıldız ve Lamine Yamal örneğini veriyor. İyi de, ne Kenan’ın oynadığı İtalya’da ne de Yamal’ın harikalar yarattığı İspanya’da böyle bir yabancı sınırı yok! E ne oldu şimdi? Kendi verdiğiniz örnekler, kendi tezinizi kökten çürütüyor.
Yıllardır sayıları değiştiriyoruz ama sorunu çözemiyoruz. Sadece buna bakarak asıl sorunun rakamlarda olmadığını anlamak çok mu zor?
Açıkça söyleyelim: Sorun 10+4 veya 12+2 değil; Türk futbolunu ve kulüplerini, çözümün bu rakamlardan ibaret olduğunu düşünenlerin yönetmesidir!
Bir de tüm bunların üzerine Başkan, hakemlerin geçen yıllara göre daha az hata yaptığını iddia ediyor. Neye göre, kime göre? Kim ölçmüş, nasıl karar verilmiş? O da belli değil.
Matrix'te kalmaya, mutlu yalanlarla avutulmaya devam...
