Papara Park’ta oynanan son derbi, tabelaya 2-3 yazıldı diye hafızalara sadece “mağlubiyet” olarak kazınmamalı.
Futbol bazen sonucu yazar ama hikâyeyi yazmaz. O hikâye sahadaki cesarette, oyuna hükmetme arzusunda ve ortaya konan karakterde gizlidir.
Açık konuşayım; maç sonu yükselen “yönetim istifa” seslerini doğru bulmuyorum.
Tepki kültürü bizde çok hızlı çalışıyor. Oysa biraz sakin kafayla bakınca şunu görmek zor değil:
Bu takım, elindeki kadro kalitesi ve bütçe dengesi düşünüldüğünde yapabileceğinin en iyisini yaptı.
Hatta oyunun büyük bölümünde Fenerbahçe’ye karşı daha üstün, daha iştahlı, daha üretken bir görüntü verdi.
Topa sahip olma arzusu, ön alan baskısı, kazanma isteği… Bunlar tesadüf değil.
Bu bir planın, bir emeğin, bir inancın sonucu. Futbol sadece yıldızlarla değil;
doğru organizasyon, doğru hazırlık ve doğru motivasyonla oynanır. Biz sahada bunları gördük.
Evet, skor istediğimiz gibi bitmedi. Ama oyuna baktığınızda korkak değil cesur bir Trabzonspor vardı.
Rakibine göre bütçe ve kadro derinliği anlamında daha avantajlı bir yapıya karşı başa baş değil,
zaman zaman daha üstün oynayan bir takım izledik. Bu, küçümsenecek bir şey değil.
Futbol ve eğitim arasındaki bağ çok nettir. Eğitim sabırdır. Süreçtir. Gelişimdir.
Bir öğrenciyi düşünün… Daha yolun başında, henüz potansiyelini tam ortaya koymamışken
“başarısız” etiketi yapıştırırsanız ne olur? Gelişim durur. Özgüven kırılır.
Halbuki doğru destekle, doğru planlamayla o öğrenci birkaç yıl içinde bambaşka bir seviyeye gelebilir.
Takımlar da böyledir.
Her sezon şampiyonluk garantisi diye bir şey yok. Ama doğru bir oyun kimliği,
doğru bir kültür ve istikrarlı bir yapı varsa o takım uzun vadede kazanır.
Sürekli teknik adam, sürekli yönetim değiştirerek bir kültür inşa edemezsiniz.
Trabzonspor’un bu maçta gösterdiği performans bana şunu söyledi:
Bu takım çalışıyor. Bu takım mücadele ediyor. Bu takım pes etmiyor.
Ve en önemlisi, bu takımın bir oyun aklı var.
Bugün sabırlı olursak, yarın bunun karşılığını alırız. Eğitimde de böyledir, sporda da.
Süreç yönetimini doğru yaparsanız sonuç zaten gelir.
Son sözüm şu:
Bu maç bir yenilgi olabilir ama bir gerileme değil.
Aksine, doğru yolda olduğumuzu gösteren bir sınavdı.
Ve bazen kaybettiğiniz maçlar, kazandığınız karakterden daha önemsizdir.
