Trabzonspor’un bugün aldığı beraberlik, tabelaya bakınca sıradan bir sonuç gibi görünebilir. Ama sahadaki futbol, sıradanlığın bile gerisindeydi. Bu maç bir puan değil; açık bir uyarı niteliği taşıyor. Çünkü ortaya konan oyun, bir büyük takımın kimliğini, ciddiyetini ve hedeflerini sorgulayacak kadar zayıftı.
Trabzonspor sahaya çıktığında ne bir oyun planı vardı ne de bir kazanma arzusu. Takımın temposu düşük, pas bağlantıları kopuk, hücum organizasyonları ise neredeyse yok hükmündeydi. Rakip çok mu iyiydi? Hayır. Ama Trabzonspor o kadar etkisizdi ki, rakip bile zaman zaman oyunu kontrol eder durumdaydı.
Orta saha tamamen kayboldu. Topu yönlendiren yok, sorumluluk alan yok, oyunu hızlandıran yok. Kanatlar üretmedi, forvet yalnız kaldı, savunma ise her an hata yapacakmış gibi tedirgindi. Bu görüntü, sadece kötü bir günün değil, daha derin bir sorunun işaretidir.
Trabzonspor’un sahaya koyduğu enerji, şampiyonluk hedefi olan bir takımın enerjisi değildi.
Aslında takımın ne oynamak istediği de belli değildi. Daha kötüsü, oyuncuların ne kadar oynamak istediği de belli değildi. Büyük takım refleksi yok, reaksiyon yok, karakter yok. Bu yüzden bu maç, bir beraberlikten çok daha fazlasını anlatıyor.
Sonuç itibariyle,
Bugünkü skor, “bir puan aldık” diye geçiştirilecek bir sonuç değil. Trabzonspor’un sahadaki hali, sezonun geri kalan maçları için ciddi bir alarm veriyor. Eğer oyun anlayışı böyle devam ederse, hedefler birer birer elinden kayıp gidecek.
Bu yüzden bu maç, beraberlik değil, uyarı niteliğindedir.
Takım ya bu uyarıyı ciddiye alıp silkelenip kendine gelecek ya da sezon, böyle ruhsuz ve zevk vermeyen maçların gölgesinde devam edip gidecek.
