Trabzonspor’un Teknik Direktörü Fatih Tekke’nin basın toplantısında gençler hakkında söylediği sözler hakkında yazmak istedim.
Trabzonspor Teknik Direktörü Fatih Tekke’nin söylediği o cümle…
“Çocuklarımız yetersiz. A takıma almamızın sebebi eksiklerini gidermek.”
Bu söz, aslında bir teknik adamın eleştirisi değil; Türk futbolunun yıllardır taşıdığı bir yarayı yeniden kanatmasıdır. Aslında burada mesele Fatih Tekke değil, mesele gençlerimize nasıl baktığımız, onları nasıl hissettirdiğimiz.
İçimizde bir sızı bırakan gerçek şu:
Avrupa’da da Amerika’da da hiçbir teknik direktör bu cümleyi böyle kurmaz.
Çünkü orada genç oyuncu, sadece bir futbolcu değildir.
Bir umut, bir yatırım, bir gelecek hikâyesidir.
Avrupa’da bir genç A takıma çıktığında ona “eksiklerini tamamlamaya geldin” denmez.
Ona “hazırsın” denir.
“Biz sana inanıyoruz” denir.
“Bu formayı hak ettin” denir.
Eksikleri yok mudur?
Elbette vardır.
Ama o eksikler, kamuoyunun önünde bir etiket gibi yapıştırılmaz.
Genç oyuncunun kalbi kırılmasın diye, özgüveni zedelenmesin diye, geleceği kararmasın diye…
Orada teknik direktörler kelimelerini seçerek konuşur.
Çünkü bilirler ki bir genç oyuncunun kaderi bazen tek bir cümleyle değişir.
Bizde ise gençler daha sahaya çıkmadan “hazır değil”, “eksik”, “yetersiz” damgası yiyor.
Sonra da dönüp “Neden gençler çıkmıyor?” diye soruyoruz.
Belki de cevap çok basit:
Onlara daha başlamadan yük bindiriyoruz.
Aslında Fatih Tekke’nin sözleri kötü niyetli değil.
Belki içeride konuşulan bir gerçeği dışarıya taşıdı.
Ama Avrupa’da ve Amerika’da bu gerçek bile olsa, böyle söylenmez.
Orada genç oyuncu eleştirilmez; korunur.
Bizde ise genç oyuncu değil, onu yetiştirmesi gereken düzen sorgulanmalıdır.
Sonuç olarak;
Bu mesele bir teknik direktörün cümlesi değil; bir ülkenin gençlerine nasıl baktığının aynasıdır.
Avrupa’da ve Amerika’da hiçbir teknik direktör genç oyuncusunu kamuoyu önünde “yetersiz” diye tanımlamaz.
Çünkü orada gençler kırılmasın diye, umutları solmasın diye, hayalleri yarım kalmasın diye kelimeler özenle seçilir.
Bizim de artık gençlerimize böyle yaklaşmamız gerekiyor.
Aslında;
Sorun çocuklarda değil; onları büyütüp geliştirmesi gereken sistemde.