Trabzonspor’un ne kadar büyük bir marka olduğunu anlatmaya-yazmaya gerek yok.

Bordo mavi renklere olan tutkunun tarifi  mümkün değil

Hele uzak diyarlarda-gurbet te bu sevda bambaşka bir hal alıyor.

Güneydoğu’da  ve Doğu Anadolu Bölgesinde ise son 2 yıldır yaşadıklarım, gördüklerimden yola çıkarak Trabzonspor’un büyüklüğüne şapka çıkarıyorum

Diyarbakır’ın köyünden Mardin’in mezrasına Van merkezden Muş’a   kadar  Trabzonspor sevgisi almış başını gitmiş.

Şanlıurfa’da Trabzonspor..

Siirt’te Trabzonspor..

Adıyaman’da Trabzonspor..

Hiç abartmıyorum.. Gidin-gezin kendi gözlerinizle görün.

Bordo-maviye boyanmış köy okullarını görünce ,çocukların Trabzonspor forması için kavga edişini izledikçe, dernek başkanları ve taraftarları ile tanıştıkça beni daha iyi anlayacaksınız.

Onu da geçiyorum.

17-18 saatlik karayolu yolculuğu yaparak Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgesinden Trabzonspor maçına gelenleri bilirmisiniz..

Valla bizim taraftarla bile artık deplasmanlara zor gidiyor..

Galatasaray maçına Van’dan Diyarbakır’dan ve Mardin’den 400’ün üzerinde taraftar geldi.

İmkanlar olsa daha fazla sayıda gelecekler.

Gelmek isteyen çok kişi var.

Siirt Valimiz  hemşerimiz Trabzonspor sevdalısı Ali Fuat Atik’te önümüzdeki Kasımpaşa maçına 150 kişilik taraftar gurubu ile gelecek

Siirt-Trabzon kardeşliği pekişecek.

İşte tam bu noktada bize çok büyük görev düşüyor.

Gelenlere kapımızı-gönlümüzü-yüreğimiz açık tutmalı ve şehir olarak sahip çıkmalıyız.

Başta Trabzonspor kulübü olmak üzere valimiz-belediye başkanlarımız ,üniversitemiz-esnaf ve iş dünyası elinden geleni yapmalı.

Her maça farklı illerden taraftar gelse onları 2 gün ağırlasak ne kaybederiz..

7 bine yakın göçmene kapısını açmış aşını ekmeğini paylaşmış Trabzon maçlara gelecek 150 kişinin hesabını yapmaz her halde..

İnanın doğuda her ilden inanılmaz talep var..

Trabzon’a hiç gelmeyen binlerce insanın tek isteği şehirle ve takımla buluşmak..

Bu geliş-gidişleri sadece devletten beklememek gerek.

Yerel yönetimlerin de çare bulması ve devreye girmesi gerekir.

Haydi Trabzonspor’un değerli başkanı ve yöneticileri bu konuda öncülüğü siz yapın.

Trabzonspor büyüklüğünü göstersin..

Terörle mücadelenin en güzel tarafı kardeşliğimizin pekişmesi ve gönül köprülerinin kurulmasıdır..

“Benim derdim bana yeter” diyerek bu tür sosyal projelere arkanı dönme..

Trabzonspor kulübü ufku geniş, yüzünü değişimden ve yenilikten yana insanlar tarafından yönetilmiş olsaydı belki bugün geldiğimi durum daha farklı olacaktı

Hep rutin sorunlarla boğuştuk.

Yıllarca aynı söylemleri dinler olduk.

Her gelen kucağında dert küpü buldu..

Gelen ağladı-giden ağladı..

Oysa Trabzonspor markası emin ellerde olsa, şehir buna ayak uydursa, herkes sorumluluk alsa bugün çok daha farklı şeyleri konuşur olur benim önerim de güme gitmezdi.

Ama ben yine de umutluyum..

Ülkem adına..

Şehrim adına..

Kardeşlik adına..