Fenerbahçe-Beşiktaş maçında yaşanan vahşet ötesi çirkinliği yeniden kaleme alacak değilim.

Şifresiz açık-net yaşananları hep birlikte izledik.

Türk futbolu acil serviste ağır yaralandı.

Şenol hocanın başına atılan dikiş ise utanç gecesinin ibreti olarak tarihe geçecek.

Türkiye Futbol Federasyonu’nun bu karşılaşma ile ilgili vereceği kararın bir anlamı da yok.

Federasyon zaten güvenilirliğini-özelliğini-işlevini kaybetmiş durumda.

Temiz futbol çağrısına kulaklarını tıkayan, şikeye boyun eğen, hakem hatalarını görmezden gelen federasyonun vereceği kararlar Türk futboluna asla helal getirmeyecek.

Dün de aynı şeyleri konuştuk bu kafalarla gidersek yarın aynı şeyleri konuşmaya devam edeceğiz.

Kınamak, üzülmek, tepki koymak yetmiyor..

Çok daha radikal kararlar alınarak Türk futboluna neşter vurulması şart.

Madalyonun diğer yüzünde ise Trabzon’un evladı ülkemizin gururu Şenol Güneş’e yapılan saldırı sonrası duruş var..

Şenol hocamıza taraflı-tarafsız herkese sahip çıkarak önemli bir duruş sergiledi.

Olması gereken de buydu zaten..

Ama ne yazık ki hala Şenol Hoca’nın önemini-değerini-kıymetini bilmeden “oh çekip iyi oldu” diyen aymazlarda var..

Oh çekenlerin rengi belli onları anlarım da kendi şehrinde Şenol hocaya haksızlık yapanları bir türlü anlamıyorum.

Sadece bu olay için demiyorum..

Şenol hocaya karşı gerek sosyal medyadan gerekse farklı kanallardan tepki koyup karalayanların hangi akla hizmet ettiğini ben bir türlü çözemiyorum.

Şenol hocanın Trabzon şehri olarak kıymetini bilmeli onu kaybetmek-küstürmek yerine kazanmalıyız.

Allah aşkına kaç tane Şenol Güneş var.

Şenol hocanın hem hoca hem başkan olarak son durağı mutlaka Trabzonspor olmalı.

Trabzonspor’u şampiyon yapmadan da kariyerine nokta koymamalı..

Kendisine bir kez daha geçmiş olsun diyor bu şehrin bir evladı olarak sonuna kadar yanında olduğumu belirtmek istiyorum.