2016 yılı için hiç-bir şey yazmak istemiyorum.
Neresinden baksak acı-gözyaşı ve zulüm yılı oldu.
Hem ülkemizde hem de dünyada terör belası çirkin ve alçak yüzünü defalarca gösterdi.
Kayıplarımız var..
Fidanlarımız soldu.
Umutlar bitti hayaller söndü!
Anaların ağıtları babaların gözyaşları gökyüzünü kapladı..
Evlatlar öksüz kaldı!
Allah bizlere bir daha  böylesine acıları yaşatmasın!
Yaşatmasın diyorum ama terörün durmayacağını küresel güçlerin kudurmaya devam edeceğini de biliyorum..
Yine kan akacak..
Yine bombalar patlayacak!
Yine gözyaşları sel olacak!
Yine insanlar topraklarını-vatanlarını terk etmek zorunda kalacak!
İnsanlar aç-susuz savaştan kaçarak yaşamaya çalışacak.
Yine yoksulluk olacak yine güçlü kazanacak!
Ama ne olursa olsun insanlık direnmeli,insanlık asla pes etmemeli!
Eğer biz susarsak eğer biz kendi içimizde ayrışma yaşarsak eğer biz üç maymunu oynarsak bilin ki terör ve kandan beslenenler hep karlı çıkacak.
Ne korkmalıyız ne de bu kadar rahat olmalıyız!
Sinerek,kenarı çekilerek,kafamızı kuma gömerek terörle başa çıkamayız!
Eğer huzur istiyorsak birey olarak bizimde yapacaklarımız ve katkılarımız var!
Bu milletin ne kadar asil bir millet olduğunu Kurtuluş Savaşında gördük..
Her cephede savaşan ecdatlarımız bayrak uğruna şehit oldu!
Bu vatanın sınırları kırtasiyeden alınan kırmızı kalemle çizilmedi.
Yaşadığımız topraklar bize emanet !
Aklımızı başımıza almanın zamanı geldi!
Artık herkesin aynanın karşısına geçme zamanı!
Yüzleşelim kendimizi sorgulayalım!
Bu ülkenin birlik ve beraberliği için ne yaptık ne yapamadık ne yapmayı düşünüyoruz diye kendimize soralım?
2017 yılından sağlık-huzur ve mutluluk dilemek en kolayı!
Zor olanı ise bizim vermemiz gereken mücadele!
Bedel ödenecekse hep beraber ödeyeceğiz!
Bu ülkenin sahibi sadece gariban Anadolu insanları değil!
Zenginde-fakirde aynı geminin içinde yaşıyoruz!
Gemi su aldı mı bir kere zenginleri paraları-makamları-şanları da kurtaramaz!