İstanbul’da hain bir saldırı sonucu hayatını kaybeden Trabzonlu polis memuru Kenan Kumaş için başlatılan ve çok kısa süre içinde sonuçlanan yardım kampanyası üzerine düşüncelerimi yazmak istedim

Öncelikle Kumaş ailesinin acısını bir kez daha paylaşıyor,geride kalanlara sabır diliyorum

Acıyı paylaşmak tek başına yetmiyor elbette

Hepimizin bu anlamda üzerine düşeni yapması gerek

Tıpkı İstanbul’da yaşayan Trabzonlu işadamı Hasan Kadayıf ve arkadaşlarının yaptığı gibi.

Hepsine helal olsun diliyorum.

Başlattıkları kampanya ile Şehit polis memurunun daha yaşına girmemiş bebeğine ev kazandırdılar

“Vicdanla-cüzdan”  arasında sıkışmayan yardımseverlerin katkısı ile gerçekleşen kampanya amacına ulaştı.

Katkı veren bütün herkese bu şehrin bir evladı olarak teşekkür ediyorum

İstanbul’dan gelen bu ses çok önemliydi.

Vatan sevgisi,Trabzon sevdası,ülke hassasiyeti ile polis memuru ailesine destek olanlar bize “daha insanlık” ölmedi dedirttiler aynı zamanda

İnsan olma duygusunun her geçen gün yozlaştığı dayanışma ve yardımlaşma duygusunun her geçen gün daha azaldığı şu günlerde insanlık adına atılan adımlar hepimizi mutlu ediyor

Şu üç-günlük dünyada en büyük kazanç insan gibi yaşamak olsa gerek

“Ben” değil de “biz” olmayı öğrensek zaten hayat daha kolay olacak

Bu konu üzerine yazılacak-çizilecek çok şey var elbette

Nerede yaşarsak yaşayalım maneviyatımızı diri tutmamız gerek

İstanbul’da yaşayan Çaykaralı işadamı Hasan Kadayıf şehit ailesine yardım  kampanya sonrası başka güzel bir hizmete daha imza atıyor

Uzun zamandır sosyal medya aracılığı ile” Ganitalı 100 ünlü simanın” biyografisini konu alan bir çalışma yapan Kadayıf bunu kitap haline getirecek

Kitaptan elde edilecek gelir Trabzon Liseleri Yetiştirme Derneği(TLYD) tarafından yardıma muhtaç öğrencilere burs ve nakit yardım olarak verilecek

Keşke bu tür yardım kampanyalarına,yardım ve dayanışma noktasındaki girişimlere Trabzon’daki iş dünyası da duyarsız kalmasa

Keşke onlarda bu tür sosyal yardımların bir kenarından tutsa!

Trabzon’da durumu  iyi olan ama kabuğuna çekilen çok sayıda işadamı var

Ne yazık ki bu süreçte onlardan ses-seda yok

Elbette bunun bir takım nedenleri olabilir..

Ama ne olursa olsun iş-sanayi ve esnaf camiasına bu anlamda çok büyük görev düşüyor

Trabzon’da herkes konuşuyor ama iş üretmeye-dayanışma ve yardımlaşmaya  geldi mi herkes köşe-bucak kaçıyor

Kaybolan meslekleri yaşatmak kolay da!

Kaybolan insanlığı nasıl yaşatacağız acaba?