Genç bir öğretmen, müdüründen 1 günlük izin istiyor. Evini taşıyacakmış. "Neden hafta sonunda taşınmıyorsun?" diye soruyor müdür. Yanıt: "Niye tatil günümde taşınayım ki?.."

Akıllı insanın hâli başkadır.

Zeki insanların özelliklerini paylaşmış, biri. Birkaç maddesi bana uyuyor: az uyumak, gürültülü ortamlardan nefret etmek, sosyal çevrenin dar olması ve tek başına yürüyüşlere çıkmak. Amorti kazanmışım gibi hoşuma gitti.

Dünyamız eşitsizlik üzerine kurulu. Öyle olmasaydı hayatımız pek yavan olurdu. Herkesin zeki, akıllı, uyanık, zengin olması mümkün değil.

Kurnaz insanların başarılarına hep hayran olmuşumdur. Yokluktan gelip borsada, ponzide falan Karun olanları vardır. Hisse senedinin, saadet zincirinin bilinmediği zamanlarda da insanlar bir şekilde yollarını bulmaya çalışırlardı. Bir kurnaz terzi öykücüğü okudum, hoşuma gitti.

Acem hanlarından biri, ölen babasının görevini devraldıktan sonra kendisine bir kaftan diktirmiş. Han, ücretini sorduğunda usta terzi, "Efendim, babanız ücret olarak, bir önceki kaftanıyla birlikte bir at verirdi." demiş. Han şaşırmış, diktirdiği kaftanı terziye uzatıp, "Sen şimdilik şunu al git. Atı da sonra düşünürüz." demiş.

Zeki bir adam, Adalet Nezaretinde önemli bir göreve talip oluyor. "Maaş beklentin nedir?" diye soruluyor kendisine. "Ne maaşı, efendim? Ben göreve fahri olarak talibim." yanıtını alınca, "Yok, olmaz." diyor Nazır. "Öylesi bize daha pahalıya patlar..."

Kurnazlar, uyanıklar, zekâsı kötülüğe çalışanlar arada başarısız olsalar da çoğunlukla kazanıyorlar; safların, iyi niyetlilerin, çaresizlerin sırtından. Yoksa hakkaniyetle çalışıp büyük bir servet yapmanın mümkünü yoktur.