TFF, A Milli Takım’ın başına Sergen Yalçın’ı getirdi. Sergen Hocamıza elbette başarılar dileriz; futbolculuğuyla, zekasıyla, teknik direktörlük yeteneğiyle bu ülkenin yetiştirdiği en özel değerlerden biridir.

Ancak Sergen Yalçın ismi açıklandığı an, aklımıza at yarışı, İddaa ve o samimi bahis muhabbetleri gelir.

Tam da bu noktada; TFF’nin son dönemde İddaa oynayan hakem, futbolcu ve yöneticilere ceza verirken söylediği "arınıyoruz, temizleniyoruz" açıklamaları ve "temiz futbol" vurgusu ile bu tercih yan yana gelince ortaya tarihi bir ironi çıkıyor.

Bir yanda kendi telefonundan hobi niyetine iki kolon İddaa oynayan futbolcuyu, yöneticiyi, kulüp başkanını afişe eden ve cezalandıran, bir TFF var...

Diğer yanda ise ekranlarda, röportajlarda bahis ve at yarışı merakını hiçbir zaman gizlemeyen bir futbol efsanesini Milli Takım’ın en tepesine, Türk futbolunun amiral gemisinin başına getiren yine aynı TFF!

Yanlış anlaşılmasın; derdimiz Sergen Yalçın’ın geçmişi veya ilgi alanları değil. Şahsen TFF’nin ceza verdikleri de dahil hiç kimsenin İddaa ya da at yarışı gibi bu ülkede yasal olan bir eylemi yaptı diye suçlanmasını doğru bulmam.

Asıl mesele, TFF’nin bahis konusunu ele alış biçimindeki çelişki ve samimiyetsizlik.

Futbol dünyasında son dönemde peş peşe verilen cezalara bakıyorsunuz; sanki Türk futbolunun bütün kirliliği tek bir kupona sığdırılmış gibi davranılıyor.

Kendi maçları üzerine bahis oynayanları bir kenara ayıralım. Onların yaptığını kabul etmek elbette mümkün değil. Fakat futbol paydaşlarının ilgisiz futbol maçlarının sonuçlarını tahmin etmesinde ne kötülük olduğunu anlamakta güçlük çekiyorum.

Gelişmiş futbol ülkelerinde, örneğin İngiltere’de bahis yasağının arkasında mantıklı bir gerekçe vardır: "İç Bilgi" (Inside Information) ve haksız avantaj.

Sistem der ki: “Sen futbolun içindesin. Kendi takımın olmasa da başka takımlardaki arkadaşların üzerinden bilgi edinebilirsin. Bir oyuncunun sakatlığını, soyunma odasındaki krizi halktan önce öğrenebilirsin. Bu bilgiyi kullanarak bahis oynamak, diğer vatandaşlara karşı haksız avantaj sağlamaktır.”

Bu son derece mantıklı ve ayakları yere basan bir yaklaşımdır. Amaç futbolcuyu suçlamak değil futbol camiası dışındaki oynayanları korumaktır.

Peki bizde ne yapılıyor? Türkiye’de bir kulüp başkanı, bir yönetici ya da futbolcu; ekran karşısına geçip şampiyonlar ligi maçına kupon yatırdığında veya ilgisiz bir maça 100 lira attığında kamuoyunun önüne atılıyor. Adına da temiz futbol deniyor.  Trabzon’daki bir yöneticinin İspanya’daki maça tahmin yürütmesi, futbolun adaletini nasıl sarsabilir?

Sistemin en büyük garabeti ise denetim mekanizmasında ortaya çıkıyor.

Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına göre bizlerin yasal İddaa platformlarından oynaması serbest; yurt dışı kaçak sitelerde oynamak ise suçtur. Ancak TFF’nin sisteminde bu durum pratikte tam tersine dönüyor!

Bir futbolcu veya yönetici, kendi adıyla şeffaf bir şekilde yasal platformdan birkaç kupon yapınca TFF hemen yakalayıp cezayı basıyor. Ama gidip kanunen suç olan kaçak sitelerden oynasa, TFF’nin bu verilere ulaşma imkânı olmadığı için sıfır ceza ile yoluna devam ediyor!

Yani hukuken suç olan TFF nezdinde serbest kalıyor, hukuken yasal olan TFF nezdinde cezalandırılıyor!

Tabii ki TFF bir kural koymuşsa uymayan cezalandırılır, burada bir sorun yok. Ancak bir futbolcunun kendi ligiyle alakası olmayan bir maça bahis oynaması; sahada rakibine kontrolsüz bir tekme atması veya hakeme itiraz edip kırmızı kart görmesi gibi bir kural ihlalidir. Bunu sanki bir şike, bir ahlak çöküntüsü gibi sunup, buradan "temiz futbol" kahramanlığı çıkarmak son derece zorlamadır.

Altı Üstü Bir Kural İhlali; bu konu, toplumun önüne "futbolu temizleme" diye getirilemez.

Milli Takım’ın başına Sergen Yalçın’ı getirip, diğer tarafta 50 liralık İddaa kuponunun peşine düşerek buna "temiz futbol" diyemezsiniz.

Zaten Milli Takım'ın başına Türk hoca getirmekle övünüp, Merkez Hakem Kurulu'nun (MHK) başına yabancı başkan getirmek de TFF'nin kendi içinde yaşadığı ayrı bir ironi!