Trabzon’da futbol denildiğinde akla gelen ilk adreslerden biriydi Yavuz Selim Sahası.
Hemen yanı başında Hüseyin Avni Aker Stadyumu, diğer tarafında kapalı spor salonu…
Kavakmeydan, âdeta Trabzon sporunun kalbinin attığı yerdi. Futbolun heyecanı, tribünlerin coşkusu, gençlerin hayalleri bu semtte buluşurdu.
Hele akşam saatlerinde…
Yavuz Selim Sahası’nın ışıkları altında antrenman yapan gençleri seyretmek bile ayrı bir keyifti. Yoldan geçen vatandaş durur, birkaç dakika da olsa futbolcuları izlerdi.
Hafta sonları ise bambaşka bir âlem!
Amatör müsabakalar oynanır, tribünlerde tatlı bir rekabet yaşanır, futbol sohbetleri Kavakmeydan’dan şehrin dört bir yanına yayılırdı.
Üstelik şehrin göbeğindeydi Yavuz Selim. Valilik, Emniyet Müdürlüğü, hastaneler, okullar ve nice kamu kuruluşu hemen çevresindeydi. Ulaşmak kolaydı, maç seyretmek zahmetsizdi.
Gel zaman git zaman, değişti her şey.
Hüseyin Avni Aker’in yerini Akyazı aldı. Kapalı spor salonu Çimenli’ye taşındı. Yavuz Selim de eski hüviyetini kaybedince Kavakmeydan’ın o hareketli günleri mazide kaldı.
En büyük darbeyi ise amatör futbol yedi.
Akyazı’ya ulaşım, mesafe ve artan masraflar kulüplerin yükünü ağırlaştırdı. Futbolseverlerin müsabakalara ilgisi de zamanla azaldı.
Yıllardır spor camiasının ortak bir arzusu vardı: Yavuz Selim yeniden futbola kavuşsun!
Nihayet bu çağrı karşılık buldu.
Trabzon Büyükşehir Belediyesi, Yavuz Selim Sahası’nı yeniden nizami futbol sahasına dönüştürmek için kolları sıvadı. Çalışmalarda yüzde 70 seviyesine ulaşıldı.
Şimdi gözler kalan işlerin tamamlanmasında.
Amatör kulüpler sabırsız, futbolseverler heyecanlı. Herkes bir an evvel o sahada yeniden düdük çalmasını bekliyor.
Elbette eski günlerin kalabalığını, o kendine mahsus tribün muhabbetlerini bir çırpıda geri getirmek kolay olmayacak.
Lakin Yavuz Selim’in kıymeti birkaç futbol müsabakasından ibaret değil.
Orası nice yeteneğin yetiştiği, nice futbolcunun hayata tutunduğu, Trabzon futbolunun hafızasında müstesna bir yere sahip olan spor ocağıdır.
Temennimiz, kalan çalışmaların süratle tamamlanması ve Yavuz Selim’in yeniden futbolun hizmetine açılmasıdır.
Kim bilir…
Belki yine akşam saatlerinde yolunu değiştirenler olacak. Belki yine saha kenarında futbol sohbetleri başlayacak. Belki de geleceğin yıldızları o çimlerde ilk adımlarını atacak.
Yavuz Selim eski ihtişamına kavuşur mu, Kavakmeydan yeniden futbolun sesiyle şenlenir mi?
Bunu zaman gösterecek.
Ama şu muhakkak ki Trabzon futbolunun o eski ruhuna bugün her zamankinden fazla ihtiyacı var.
