Yaz aylarında ilçelerde sıkça karşılaştığımız sorunlardan biri de restoran, lokanta ve kafelerin masa ve sandalyelerini kaldırım ve yol kenarlarına taşırması.
Elbette sıcak havalarda açık havada oturmak isteyen vatandaşlar var. İşletmeler de müşterilerine kolaylık sağlamak amacıyla dükkanlarının önüne masa ve sandalye çıkarabiliyor.
Ancak burada ince bir çizgi var.
İşletme müşterisine kolaylık sağlarken, başka bir vatandaşın yürüme alanını neden işgal etsin?
Bazı yerlerde masa ve sandalyeler kaldırımı neredeyse tamamen kapatıyor. Yayalar ya yolun kenarından yürümek ya da araçların arasından geçmek zorunda kalıyor.
Üstelik mesele sadece masa ve sandalyeden ibaret değil.
İşletmelerin önüne gelişigüzel bırakılan araçlar da zaten dar olan yolları daha da kullanılmaz hale getiriyor. Bir tarafta kaldırım işgali, diğer tarafta düzensiz park… Sonuçta mağdur olan yine vatandaş.
Belediyeler ise çoğu zaman bu görüntülere yeterince müdahale etmiyor.
Özellikle ilçelerde bunun başka bir boyutu daha var.
Herkes birbirini tanıyor. Esnaf belediyeyi, vatandaş esnafı biliyor. “Yarın seçim var” hesabı yapıldığında, belediyeler de işletme sahipleriyle karşı karşıya gelmek istemiyor.
Ama belediyecilik biraz da burada başlıyor.
Birilerinin kazanç sağlaması uğruna toplumun geri kalanının mağdur edilmesine göz yummamak gerekiyor.
Daha da kötüsü, zaman zaman bu düzensizliklerin ciddi sonuçları yaşanıyor. Trafik kazası oluyor, yayaya araç çarpıyor, birkaç gün boyunca masa ve sandalyeler kaldırılıyor, denetimler sıklaşıyor.
Sonra?
Her şey yeniden eski haline dönüyor.
Böyle olmaz.
Esnaf elbette kazanacak. Vatandaş elbette istediği yerde oturacak. Ama bunun bir kuralı, bir sınırı olmalı.
Kaldırım yayalarındır. Yol araçlarındır. İşletmenin kullanım alanı da mevzuatla belirlenmiştir.
Belediyelerin görevi de bu sınırları korumaktır.
Esnafı mağdur etmeden, vatandaşı da sokağa çıkamaz hale getirmeden bir düzen kurulabilir.
Yeter ki belediyeler “görmedim, duymadım” anlayışından çıkıp biraz daha kararlı davransın.
Çünkü birilerinin müşterisi rahat otursun diye başka bir vatandaşın yolda yürümek zorunda kalması normal değil.
