Trabzon denilince akla ilk futbol gelir. Bordo-mavi sevda, tribünlerin coşkusu, şehrin dört bir yanına yayılan futbol heyecanı… Lakin bu şehrin spor hafızası, doksan dakikadan ibaret mi?
Biraz maziye uzanalım.
2011 yılında Trabzon, Türkiye’de düzenlenen ilk Avrupa Gençlik Olimpik Festivali’ne (EYOF) ev sahipliği yaptı. Avrupa’nın dört bir yanından gelen genç sporcuları ağırladı. Tesisleriyle, organizasyon kabiliyetiyle, gönüllüleriyle ve misafirperverliğiyle uluslararası arenada mühim bir imtihan verdi.
Hem de alnının akıyla çıktı bu sınavdan.
Aradan tam 15 yıl geçti. Peki, o büyük organizasyonun hatırasını ne kadar muhafaza edebildik?
Bugün geriye, sahile yakın bir noktada olimpiyatları hatırlatan bir isim, Boztepe’de bir anıt ve hafızalara kazınan güzel hatıralar kaldı. Oysa böylesine mühim bir organizasyonun mirası birkaç sembolle sınırlı kalmamalı.
Komşumuz Samsun’a bakalım. 2017 yılında İşitme Engelliler Olimpiyatları’na ev sahipliği yapan şehir, olimpiyat geçmişini kent kimliğinin görünür bir parçası hâline getiren bir yaklaşım sergiliyor. Şehrin girişinden çıkışına kadar bu organizasyonun izlerine rastlamak mümkün.
Peki, Trabzon neden aynı hassasiyeti göstermesin?
Buradan Of, Sürmene, Araklı, Arsin, Yomra, Ortahisar, Akçaabat, Çarşıbaşı, Vakfıkebir ve Beşikdüzü belediyelerine, elbette bütün ilçelerimizi temsil eden Trabzon Büyükşehir Belediyesine bir çağrımız var.
Gelin, bu şehrin olimpiyat hatırasını yeniden ihya edelim!
İlçe girişlerine, meydanlara, sahil güzergâhlarına ve müşterek kullanım alanlarına 2011 Avrupa Gençlik Olimpik Festivali’ni hatırlatan simgeler yerleştirelim. Organizasyona ait fotoğrafları, başarı öykülerini ve tarihî anları gelecek nesillerle buluşturalım.
Öyle ki Trabzon’a gelen bir misafir, yalnızca futbol şehrine değil, Avrupa’nın genç sporcularını ağırlamış bir olimpiyat kentine geldiğini de hissetsin.
Zira şehirlerin itibarı, sadece bugünkü icraatlarıyla ölçülmez. Mazisine ne kadar vefa gösterdiği, kazanımlarını nasıl muhafaza ettiği de o kentin hüviyetini belirler.
Trabzon, futbol kimliğinin yanında uluslararası spor organizasyonlarına ev sahipliği yapabilen bir şehir olduğunu da anlatmalı. Bu, geçmişe duyulan bir özlemden ziyade, istikbale bırakılacak kıymetli bir mirastır.
Sözün özü, bu bir eleştiriden ziyade samimi bir davettir.
2011 yılında Avrupa’nın gençlerini bağrına basan Trabzon, o büyük organizasyonun hatırasını bugün de yaşatabilir. Bunun için gereken şey, biraz gayret, biraz hassasiyet ve elbette kadirşinaslık.
Unutmayalım; bazı muvaffakiyetler takvim yapraklarında kalmak için kazanılmaz. Şehrin hafızasına nakşedilsin, nesilden nesile aktarılsın diye kazanılır.
Trabzon’un olimpiyat mirası da hatırlanmayı değil, yaşatılmayı bekliyor.
