Futbolda bazen bir teknik direktör değişikliği yalnızca kulübedeki ismi değiştirir. Bazen de takımın sahadaki duruşunu, oyuncuların birbirine bakışını ve taraftarın geleceğe olan inancını...

Trabzonspor'da son haftalarda yaşananlara baktığımızda ikinci ihtimalin çok daha ağır bastığını görüyoruz.

Thomas Reis'in göreve gelmesiyle birlikte bordo-mavili takımda yalnızca sonuçlar değişmedi. Sahada mücadele eden, ne yapmak istediğini bilen, birbirinin açığını kapatmaya çalışan ve en önemlisi kazanmaya inanan bir oyuncu grubu ortaya çıkmaya başladı.

Üstelik bu değişimin karşılığı da skora yansıdı.

Beşiktaş karşısında alınan 2-0'lık galibiyetin ardından Avrupa'da Hearts'ın da aynı skorla mağlup edilmesi, Trabzonspor'un yakaladığı çıkışın önemli göstergelerinden biri oldu.

Thomas Reis yönetiminde beş resmi maçta beş galibiyet...

Elbette rakamlar güzel. Ancak bana kalırsa asıl önemli olan, bu galibiyetlerin nasıl geldiği.

Çünkü futbol yalnızca skor tabelasından ibaret değil.

Trabzonspor'un son maçlarında dikkatimi çeken en önemli ayrıntı, oyuncular arasındaki yardımlaşma.

Bir futbolcu topu kaybettiğinde diğeri onun açığını kapatmaya çalışıyor. Savunma yapılırken yalnızca savunmacılar değil, takımın diğer parçaları da sorumluluk alıyor.

Top kazanıldığında ise daha hızlı hareket etmeye çalışan bir Trabzonspor izliyoruz.

Elbette her şey kusursuz değil. Zaman zaman oyun içerisinde kopukluklar yaşanıyor, rakiplere pozisyonlar veriliyor. Hearts maçının ilk bölümünde yaşanan sıkıntılar da bunun bir örneğiydi.

Ancak önemli bir fark var.

Bu takım artık zorlandığı anlarda oyunun içinde kalmaya çalışıyor.

Eskiden bir hata sonrasında dağılan görüntünün yerini, hatayı telafi etmeye çalışan bir takım anlayışı almaya başlamış gibi görünüyor.

İşte teknik direktör dokunuşu dediğimiz şey biraz da burada ortaya çıkıyor.

Bir teknik direktörün görevi yalnızca doğru ilk 11'i sahaya sürmek değildir.

Oyuncusuna güven vermek, onu takımın önemli bir parçası olduğuna inandırmak ve rekabet ortamını sağlıklı biçimde oluşturmak da bu işin en önemli bölümlerindendir.

Thomas Reis'in kısa sürede yaptığı işlerden biri de bu olmuş gibi görünüyor.

Hearts karşısında Beşiktaş maçına göre yedi farklı isimle sahaya çıkan Trabzonspor'un kazanması, kadro içerisindeki rekabet açısından değerliydi.

Çünkü uzun bir sezonda yalnızca 11 futbolcuyla başarılı olamazsınız.

Yedek kulübesindeki oyuncunun da kendisini hazır tutması, forma şansı bulduğunda sorumluluk almaktan çekinmemesi gerekir.

Bence Trabzonspor açısından son dönemin en önemli kazanımlarından biri bu anlayış.

Trabzonspor'un kadrosunda maçın kaderini değiştirebilecek önemli futbolcular bulunuyor.

Mohamed Salah'ın hücumdaki kalitesi, Andre Onana'nın kaledeki performansı ve diğer oyuncuların katkısı elbette büyük değer taşıyor.

Ancak yalnızca yıldız isimlere güvenerek uzun vadeli başarı yakalamak kolay değil.

Asıl mesele bu isimlerin etrafında doğru bir takım oluşturabilmek.

Bir oyuncunun yeteneği maç kazandırabilir. Fakat birbirine inanan, birlikte mücadele eden bir oyuncu grubu çok daha büyük hedeflerin kapısını aralayabilir.

Beşiktaş maçında gördüğümüz mücadele, Hearts karşısında yapılan değişikliklere rağmen alınan galibiyet ve oyuncuların sahadaki isteği, bu açıdan umut verici.

Trabzonspor'da bireysel yeteneklerin takım oyunuyla buluşmaya başladığını düşünüyorum.

Beş maçlık galibiyet serisi elbette küçümsenemez.

Ancak futbolda asıl başarı, iyi başladığınız bir süreci sürdürülebilir hale getirebilmektir.

Trabzonspor bugün kazanıyor diye bütün sorunların çözüldüğünü söylemek doğru olmaz.

Savunmada geliştirilmesi gereken noktalar var. Oyun kontrolünün artırılması gerekiyor. Yoğun maç takviminde fiziksel ve zihinsel yorgunluğun nasıl yönetileceği de önemli.

Dahası, her maç kazanılmayacak.

Bir gün puan kaybı yaşanacak, belki beklenmedik bir yenilgi gelecek.

İşte o gün takımın nasıl tepki vereceği, Thomas Reis'in kurmaya çalıştığı yapının ne kadar sağlam olduğunu gösterecek.

Alman teknik adamın galibiyetlerin ardından sürekli ayakların yere basması gerektiğini hatırlatmasını bu nedenle değerli buluyorum.

Çünkü başarı kadar başarıyı yönetebilmek de önemli.

Trabzon'da futbolun yalnızca futbol olmadığını anlatmaya gerek yok.

Bu şehirde Trabzonspor'un aldığı sonuçlar günlük sohbetlerden esnafın yüzündeki tebessüme kadar pek çok şeye yansır.

Bir galibiyetin ardından şehirde oluşan atmosferi hepimiz biliyoruz.

Son haftalarda tribünlerde yükselen coşku da bu bağın ne kadar güçlü olduğunu yeniden gösteriyor.

Ancak taraftarın yalnızca galibiyet isteyen bir kitle olmadığını da unutmamak gerekiyor.

Trabzonspor taraftarı mücadele görmek ister.

Formasının hakkını veren, son düdüğe kadar koşan, kaybetse bile pes etmeyen bir takım görmek ister.

Bugün sahada oluşmaya başlayan görüntü, taraftarın bu beklentisine karşılık veriyor.

Peki, değişen sadece teknik direktör mü?

Bence hayır.

Değişen yalnızca teknik direktör değil.

Takımın sahadaki duruşu değişiyor.

Oyuncuların sorumluluk anlayışı değişiyor.

Kulübedeki rekabetin anlamı değişiyor.

Belki de en önemlisi, Trabzonspor'un yeniden kazanabileceğine olan inanç güçleniyor.

Elbette bütün bu değişimi yalnızca Thomas Reis'e bağlamak, sahada emek veren futbolcuların hakkını teslim etmemek olur.

Ama doğru teknik direktörün, elindeki oyuncu grubundan daha fazla verim alabileceğini de göz ardı edemeyiz.

Thomas Reis şu ana kadar bunu başarmış görünüyor.

Şimdi yapılması gereken, beş maçlık galibiyet serisini bir son nokta olarak değil, daha uzun bir yolculuğun başlangıcı olarak görmek.

Çünkü Trabzonspor'un ihtiyacı olan şey yalnızca birkaç maç kazanmak değil, kazandığında da kaybettiğinde de kimliğini koruyabilen bir takım oluşturmak.

Bugün gördüğümüz tablo umut veriyor.

Ama asıl mesele bu tabloyu sezon boyunca koruyabilmek.

Trabzonspor'da değişen yalnızca kulübedeki isim değil. Değişen, sahadaki futbolcuların kendilerine ve birbirlerine olan inancı.

Ve bana kalırsa bir takım için en büyük kazanımlardan biri de tam olarak budur.