Biliyorum, camianın yüreği sahada. Hepimiz aynı heyecanla tribüne koşuyor, aynı umutla ekran başına oturuyoruz. Takımın oturması biraz zaman alacak; yeni transferlerin uyumu, sistemin rayına girmesi sabır isteyen bir süreç ve bu camia sabretmeyi de sevmeyi de herkesten iyi bilir. Ama tam da bu bekleyiş günlerinde, hep birlikte inşa ettiğimiz ve belki de farkına tam varamadığımız bir gerçek var: Trabzonspor, saha dışında tarihinin belki de en büyük küresel açılımını yaşıyor. Buna artık adını koyalım: Bordo-mavi spor diplomasisi.

Muhammed Salah’ın Trabzon’a ayak bastığı geceden bu yana yaşananlar, sıradan bir transfer hikâyesinin çok ötesine geçti. Havalimanındaki on binlerce kişilik karşılama görüntüleri Mısır’da ana haber bültenlerine girdi. Kahire sokaklarında bordo-mavi formalar görülmeye başlandı. Mısır’ın dev spor kanalı ON Sport, Trabzonspor’un Avrupa maçlarının yayın haklarını aldı; Mısırlı gazetecilerin ifadesiyle artık Kahire kafelerinde Türk Ligi izleniyor. Fatih Tekke’nin maç sonu basın toplantılarına Arap yorumcular geliyor, YouTube’da Arapça Trabzonspor analizleri milyonlara ulaşıyor.

İş öyle bir noktaya vardı ki devletler devreye girdi. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan ile Mısırlı mevkidaşı Badr Abdelatty’nin ortak basın toplantısında gündem maddelerinden biri Salah’tı. Abdelatty, Trabzon’daki karşılamanın Mısır halkının kalbine dokunduğunu söyleyip Türk halkına teşekkür etti; Fidan ise iki halkın bu vesileyle âdeta kucaklaştığını dile getirdi. Bir futbol transferinin iki dışişleri bakanının ortak açıklamasına konu olması, akademik literatürde “yumuşak güç” denilen şeyin ders kitaplarına girecek örneğidir.

Kulüp de bu rüzgârı iyi okudu. Salah’lı reklam filmi — Araklı’nın Marzuba Mahallesi’nde, Karadeniz sofrasında, sarma ve kuymak eşliğinde çekilen o samimi klip — kısa sürede on milyonlarca izlenmeye ulaştı, sosyal medyada viral oldu. “Rüyada görürsünüz diyenler, bizde rüyalar gerçek olur” sloganı sadece rakiplere gönderme değildi; Trabzon’un misafirperverliğinin Arap dünyasına açılan vitriniydi. Başkan Ertuğrul Doğan’ın Mısır televizyonuna çıkıp Mısırlı taraftarları Trabzon’a davet etmesi de bu stratejinin bilinçli bir parçası.

Şimdi asıl önerime geliyorum. Diplomaside semboller, sözlerden daha kalıcıdır. Ve elimizde muhteşem bir sembol duruyor: Mısır’ın uluslararası telefon kodu +20.

Önerim şu: Papara Park’ta her maçın 20. dakikasında tribünler Mısır bayraklarını açsın. Yirminci dakika, doksan dakikalık bir mütekabiliyetin, bir kardeşliğin nişanesi olsun. Düşünün; Trabzonspor’un maçları artık Mısır’da canlı yayınlanıyor. Her 20. dakikada tribünlerde dalgalanan Mısır bayrakları, Kahire’deki kafelerde, Nil kıyısındaki evlerde nasıl bir karşılık bulur? O görüntüler sosyal medyada saniyeler içinde Arap dünyasının tamamına yayılır. Bir kulübün taraftarının, oyuncusunun memleketini böyle selamlaması dünya futbolunda eşine az rastlanır bir jest olur; küresel basında “Trabzon’un 20. dakika geleneği” diye yazılır.

Bu jestin maliyeti birkaç bin bayraktır; getirisi ise ölçülemez. Turizmden ticarete, kültürel temastan kulübün marka değerine kadar uzanan bir zincir. Salah’ın Liverpool’da İslamofobik önyargıları azalttığına dair akademik bulgular ortada; aynı köprü şimdi ters yönde, Türkiye ile Mısır halkları arasında kuruluyor. Trabzonspor bu köprünün mimarı olma şansına sahip.

Bir noktanın da altını özellikle çizmek isterim: Bu jest tek bir oyuncuya indirgenmemeli. Takım bir ailedir ve ailede kimse kendini eksik hissetmemeli. Kaptan Savic’in Karadağ’ından genç Saviola’nın Portekiz’ine kadar, formamızı terleten her oyuncunun memleketi bu tribünün selamına layıktır. O yüzden önerinin ruhu şudur: Gelenek Salah ile başlasın ama Salah’ta kalmasın. Sezon içinde belirlenecek maçlarda, o hafta öne çıkan oyuncumuzun ülkesinin bayrağı 20. dakikada tribünlerde dalgalansın. Böylece bu, bir Mısır jesti olmaktan çıkıp bir Trabzon geleneği hâline gelir: “Bize gelen, memleketiyle gelir; biz oyuncuyla birlikte ülkesini de bağrımıza basarız.”

Bunu başaran Trabzonspor, dünya futbolunda kimsenin oturmadığı bir koltuğa oturur: spor diplomasisinin merkez kulübü. Transfer masasında bunun karşılığı somuttur; hangi ülkeden hangi yıldızla konuşursanız konuşun, “Trabzon’a gelen oyuncunun ülkesi tribünde ağırlanır” cümlesi başka hiçbir kulübün veremeyeceği bir vaattir. Yayın gelirlerinde, sponsorlukta, uluslararası taraftar kitlesinde bunun karşılığı vardır. Ve en önemlisi, bu trendi ilk başlatan olmanın karşılığı vardır; çünkü diplomaside de futbolda da öncüyü herkes hatırlar, taklidi kimse.

Takım sahada oturacak, sabır lazım. Ama tribün ve kulüp, saha dışındaki bu tarihi fırsatı bugünden yönetmeli. Yirminci dakikada açılacak her bayrak, doksan dakikaya sığmayacak bir dostluğun ilanıdır.

Haydi Trabzon; 20. dakikada buluşalım.