“Bedava yaşıyoruz, bedava / Hava bedava, bulut bedava / Dere tepe bedava / Yağmur çamur bedava / Otomobillerin dışı / Sinemaların kapısı / Camekanlar bedava / Peynir ekmek değil ama / Acı su bedava / Kelle fiyatına hürriyet / Esirlik bedava / Bedava yaşıyoruz bedava.”

Böyle yazmış Orhan Veli.

“Bedava” şiiri ilk kez 1949’da şairin son şiir kitabı Karşı’da yayımlanmış.

Bugüne kadar okunagelmiş ve klasiklerimiz arasına girmiş.

Trabzon maalesef hayatın en pahalı yaşandığı şehir olma liderliğini sürdürüyor!

Hava tartışılır; su bedava değil.

2025’te metreküp için haneler en son 23,90 TL, iş yerleri 64,80 TL, inşaatlar ise 108 TL ödedi.

2026’nın yarısına gelmeden bu rakamlar; haneler için 51,77 TL’ye, iş yerleri için 64,80 TL’ye, şantiye ve inşaatlar için ise 129,60 TL’ye çıkarıldı.

Ama bitmedi…

Bugünlerde yeni zam hazırlığı var.

Emeklinin bayram ikramiyesi 4 bin lirada kaldı. Hangi algoritma üzerinden oranlama yapılıyorsa somut olarak biliyoruz ki birçoğu bu rakamı da alamıyor. Yani ATM’ye giden emeklinin yüzde 90’ı 4 bin lira çekemiyor.

İkramiyenin iki yıldır artmadığı yerde, su faturalarımız neden ve nasıl iki-üç katına çıktı; kaçak mı var, saatler mi bozuldu diye düşünenler için ve özellikle emeklilerimiz adına yukarıdaki rakamları açık kaynaklardan derledik.

Son iki yılda suya 5 kez zam gelmiş.

Elektrik, ulaşım, gıda, iletişim ve hatta ekmeğe; 81 il genelinde nedense en pahalı şekilde ulaşılmasıyla ünlü Trabzon, en yoğun yağış alan şehirlerin başında gelmesine karşın tam bir yaşam paradoksu halinde bugünlerde haklı olarak TİSKİ’yi ve su politikasını sorguluyor.

“Kelle fiyatına hürriyet” konusuna hiç girmeyelim…

Orhan Veli’nin bedava dediği “Acı su”dan eser kalmadı.

Musluktan akanı da ateş pahası!