Türkiye’de amatör kulüplerde yöneticilik yapmak her geçen gün biraz daha zorlaşıyor.

Salon sporlarında kullanılan malzemeler pahalı. Şampiyonalara gitmek, sporcuların ihtiyaçlarını karşılamak ciddi paralar gerektiriyor. Futbolda ise durum daha da ağır.

Özellikle Trabzon’da amatör bir futbol kulübünü ayakta tutmak kolay değil. Top, forma, krampon, eşofman, yağmurluk derken masraflar sürekli artıyor.

Bunlara bir de lisans, vize ve transfer ücretleri ekleniyor.

Devlet bir taraftan amatör sporun desteklenmesi gerektiğini söylüyor. Ama diğer tarafta kulüplerin karşısına her geçen gün daha yüksek faturalar çıkıyor.

Amatör kulüplerden istenen rakamlar artık gerçekten sorgulanması gereken bir noktaya geldi.

Elbette Futbol Federasyonu’nun hakem, gözlemci ve diğer organizasyon giderleri var. Bunların karşılanması gerekiyor. Ancak bunun da bir sınırı olmalı.

Çünkü amatör kulüplerin önemli bölümünün düzenli geliri yok. Yöneticiler kendi imkânlarıyla kulüpleri ayakta tutmaya çalışıyor.

Üstelik amatör kulüplerde sporculara ücret ödenmesi yasakken, kulüplerden istenen paralar giderek artıyor.

Burada ciddi bir çelişki var.

Gerçekten altyapıya yatırım yapan, çocuklara spor yaptıran ve futbolcu yetiştirmeye çalışan kulüplerin bu yük altında ezilmemesi gerekiyor. Amatör futbolun amacı para kazanmak değil, gençlere spor yaptırmak ve futbolcu yetiştirmek olmalı.

Bu şartlar böyle devam ederse sadece Trabzon’da değil, Türkiye’nin birçok kentinde amatör kulüpler kapanabilir.

Asıl kayıp da burada yaşanır.

Çünkü amatör kulüp sadece futbol oynanan bir yer değil. Gençlerin disiplin öğrendiği, arkadaşlık kurduğu, sorumluluk aldığı bir alan.

Bu nedenle Spor Bakanlığı ile Futbol Federasyonu artık bu konuyu birlikte ele almalı.

Amatör kulüplerin yaşaması için daha makul ve sürdürülebilir bir sistem kurulmalı.

Yoksa bugün yöneticilerin fedakârlığıyla ayakta duran kulüpleri, yarın bulamayabiliriz.

Ve bundan en büyük zararı da gençler görür.