Trabzon’da öteden beri garip bir alışkanlık var. Birileri şehir adına bir adım atmaya görsün, hemen başlar itirazlar.
“Kim ödedi bu masrafı, neden gittiniz, niçin bu kadar kalabalıksınız?”
Elbette kamu kaynakları hoyratça harcanamaz. İsrafın müdafaası olmaz. Lakin her ziyareti de peşinen gereksiz masraf olarak görmek, kusura bakılmasın, pek insaflı bir yaklaşım değil.
Dünya değişti artık. Ticaretin, turizmin, dostluğun hudutları kalktı. Şehirler bile kendi aralarında münasebet kuruyor, yeni pazarlar arıyor.
Trabzon’un da buna ihtiyacı var. Hem de fazlasıyla...
Sanayisi sınırlı olan bu şehrin en büyük kazanç kapılarından biri turizm. Esnafın yüzünün gülmesi, çarşıda alışverişin artması, kente döviz girmesi için yeni arayışlar zaruri.
Nitekim Trabzon Büyükşehir Belediyesi ile Trabzon Ticaret ve Sanayi Odasının iş birliğinde Mısır’a gerçekleştirilen ziyaret de bu bakımdan kıymetli.
Muhammed Salah’ın Trabzonspor’a transferiyle Mısır ve Trabzon arasında oluşan yakınlık, turizm açısından da yeni bir kapı araladı. Mısırlı turistlerin şehrimize ilgisi artarken bu münasebetleri geliştirmek için harekete geçilmesi gayet yerinde.
İş insanları, gazeteciler ve bürokratların katıldığı temaslarla karşılıklı ilişkilerin temeli güçlendirildi. Önümüzdeki süreçte Mısır’dan Trabzon’a yapılacak ziyaretler ve muhtemel iş birliği anlaşmaları da bu gayretin devamı olacak.
Şimdi bütün bunları bir kenara bırakıp yalnızca seyahat masrafı üzerinden yaygara koparmanın kime ne faydası var?
Eleştiri elbette yapılır. Harcamaların hesabı da sorulur. Fakat ortada bir usulsüzlük yahut israf tespit edilmeden her teşebbüsü şaibe altında bırakmak, muhalefet etmek değil, yapılan işe gölge düşürmektir.
Üstelik her girişimden hemen netice beklemek de ayrı bir garabet.
Bugün gidilir, yarın dostluk kurulur, belki bir yıl sonra ticaret başlar. Bazen de beklenen karşılık alınamaz. Olsun! Hiç değilse bir gayret ortaya konulur.
Kardeş şehir ilişkileri de böyledir. Bugün atılan küçük bir adım, yarın büyük bir iktisadi kazancın kapısını açabilir.
Bizim itirazımız eleştiriye değil, sırf karşı çıkmak için yapılan muhalefete.
Zira Trabzon’un yerinde saymaya değil, yeni kapılar açmaya ihtiyacı var.
Şehir için çabalayanların hevesini kırmak kolay. Marifet, o gayrete katkı sunabilmekte.
Birileri yol ararken sürekli önlerine taş koymanın bu memlekete zerre kadar faydası yok.
