Trabzon bir değerini daha kaybetti
Trabzon’da bir devir daha kapandı. Atay Aktuğ’un vefatı, sadece bir ismin kaybı değil; şehrin yakın siyasi ve idari hafızasından bir sayfanın daha eksilmesi anlamına geliyor. Trabzon’un belediyecilik geçmişinde iz bırakan ve hâlen hayatta olan Asım Aykan, Volkan Canalioğlu, Orhan Fevzi Gümrükçüoğlu ve Murat Zorluoğlu’na sağlıklı, uzun ömürler diliyoruz. Aynı koltuktan geçmiş, farklı dönemlerin yükünü taşımış bu isimler, artık bir anlamda şehrin yaşayan hafızası konumunda.
Atay Aktuğ’un ardından konuşulanlar ise dikkat çekici. Siyasetin sert dili bir kenara bırakıldığında, farklı görüşlerden pek çok ismin ortak bir noktada buluştuğu görülüyor: “Şehre hizmetleriyle olduğu kadar kibar ve beyefendi kişiliğiyle de iz bırakan bir isimdi.” Bu ifade, Trabzon siyasetinde çok sık kullanılmaz. Kullanılıyorsa, bir karşılığı vardır.
Trabzon’un son 30-40 yıllık belediyecilik serüveni, artık yazılması gereken bir hikâyeye dönüşmüş durumda. Çünkü aktörler azalıyor, hatıralar ise zamanla silikleşiyor. Bugün hayatta olan başkanlar, sadece bir dönemin yöneticileri değil; aynı zamanda tanıkları.
Şehirlerde asfalt, beton ve projeler kalır denir. Ama asıl kalıcı olan, o projelerin arkasındaki zihniyet ve dönemin ruhudur. Trabzon, bu ruhu canlı tutabilen nadir şehirlerden biri. Aslında şehirler, hatırladıkları kadar güçlüdür.
Ölenlerin isimlerini yaşatma konusunda Trabzon örnek bir kent. Buna itirazımız yok; ancak yaşayanlara da kıymet verilmesi gerektiğine inanıyoruz.

