Trabzon’un hafızasında yer etmiş bir mekânın kapısına kilit vuruldu.
Trabzon Sanatevi tahliye edildi.
Elbette ortada hukuki ve idari bir süreç var. Ancak Sanatevi’nin yıllardır bu şehrin sanat hayatındaki yeri düşünüldüğünde, yaşananları sıradan bir tahliye işlemi olarak görüp geçmek de kolay değil.
Bugün Sanatevi önünde bunu gösteren bir tablo vardı.
Gazetecisi oradaydı, siyasetçisi oradaydı. Sanatçısı, müzisyeni, esnafı…
Farklı görüşlerden insanlar aynı yerde buluştu.
Çünkü herkesin ortak bir kaygısı vardı:
Trabzon’un sanat hafızasına ne olacak?
Konuşmalar yapıldı.
Milletvekili Sibel Suiçmez, İYİ Partili Muhammet Erkan ve başka isimler düşüncelerini paylaştı.
Fakat konuşmaların önemli bölümünde tartışma Vali Tahir Şahin üzerinden şekillendi.
Vali’nin uygulamadaki rolü elbette konuşulabilir.
Ancak burada biraz daha geniş bir pencereden bakmak gerekiyor.
Çünkü bir idari işlemin uygulayıcısını tartışırken, o işlemin hangi kararlar ve hangi süreçler sonucunda ortaya çıktığını da sormak gerekiyor.
Ahmet Kaya’nın konuşmasını bu nedenle ayrı bir yere koymak lazım.
Kaya, konuyu yalnızca Vali Şahin üzerinden değerlendirmedi. Daha geniş bir siyasi çerçeveye taşıdı ve kararın arkasındaki iradenin de tartışılması gerektiğini söyledi.
Bu yaklaşımın kamuoyunda karşılık bulup bulmayacağını elbette zaman gösterecek.
Fakat bugün Sanatevi önündeki tabloya baktığımızda, Trabzon’un kültür hayatıyla ilgili daha büyük bir soru karşımıza çıkıyor.
Bir şehrin hafızası nasıl korunacak?
Yıllarca sanatçıların buluşma noktası olmuş, etkinliklere, sergilere, konserlere ve nice kültürel çalışmaya ev sahipliği yapmış bir mekândan söz ediyoruz.
Bugün kapısı kapanır.
Yarın başka bir kültür mekânının akıbeti konuşulur.
Sonra bir başkasının…
İşte insanı düşündüren tarafı da burası.
Şehirler yalnızca yolları, binaları ve meydanlarıyla yaşamaz.
Hatıralarıyla, sanatçılarıyla, kültür duraklarıyla da ayakta kalır.
Bunları birer birer kaybettiğimizde geriye beton kalır.
Hafıza ise yavaş yavaş silinir.
Sonra dönüp bakarız…
“Bizim Trabzon nereye gitti?” diye.
İyi uykular Trabzon’um…
