banner556

21.12.2020, 11:44

Mezhep farklılığına rağmen

İslam aleminin son yıllardaki en büyük sorunlarından biri devletler arası mezhep temelli siyaset anlayışının etkin kılınmasıdır. Mezhepsel sıkıntılar yeni olmayıp tarihi geçmişi olan meselelerdir. Emevilerle başlayıp devam eden bu mesele bölgede belirli dönemler hariç hep kan ve gözyaşına neden olmuştur. Mezhepsel rekabet ve çatışmalar müslümanların birliğine, beraberliğine dinamit koyan bir hüviyet kazanmıştır. Yaşanan bu anlamsız mücadele İslam alemini  karpuzun ikiye bölünmesi gibi dilimlere ayırdı. Bölünmüşlük her defasında dış unsurlara karşı müslümanların zayıf karnını oluşturmuştur. Dışa karşı savunma bütünlüğünü yok etmiştir, savunma refleksini ve argümanlarını güçsüz kılmıştır.

İslam dünyasının paydaşları; bunu bildiği halde kendi ikbal ve geleceklerini, menfaatlerini koruma ve devam ettirme adına  mezhepsel dini anlayışı politik malzeme yapmaktan geri durmadılar, durmayacaklardır. Ortadoğu'da ne zaman güçlü bir siyasi oluşum ortaya çıktıysa " Selçuklu, Osmanlı, Türkiye gibi " bu siyasal egemen yapıdan rahatsız olan diğer bölge unsurları güçlü olan egemenleri zayıflatmak ve kendilerini öne çıkabilmek için mezhep argümanını öne alıp kendi saflarını sıkılaştırmaya çalışmışlardır.Tabiki yaşanan ortam nedeniyle düşman unsurlar,  İslam alemini karıştırma ve zayıf düşürme adına önemli koz elde etmiştir.  Müslümanların dinsel kavgası bölgede çıkarı olan her devletin işine gelmiştir. Bazen mezhep kimliğini öne çıran bu Müslüman ülkeler, dış unsurlarla işbirliğinden de sakınmamışlardır. Neden? Kendi siyasi iktidar ve egemenlikleri için...Kardeş kanının akması, gözyaşı dökülmesi onları hiç rahatsız etmemiştir, etmemektedir. 

Mezhepler tarihi incelendiğinde, farklı  mezhepleri benimsemiş devletler, süreç içerisinde kıran kırana mücadele içerisinde olmuştur. Bir örnek verecek olursak: 16 yüzyıl içerisinde Osmanlı ve Safevi Türk devletlerinin mücadelesinde; siyasi, ekonomik, askeri kavgada, siyasete alet edilen Sünni, Şii  ruhu önemli bir argümandı. İslam dünyasının liderliği mücadelesinde Safeviler bölgedeki egemenlikleri , hakimiyetleri için dini kullanmaktan geri kalmamış, yeri geldiğinde kendi ikballeri için  Müslüman kanına girmiş, müslümana yakışmayacak şekilde gayrimüslim devletlerle işbirliğinden çekinmemişlerdir. Tabiki batılı gayrimüslim unsurlar, müslümanların  kavgasından büyük memnuniyet duydukları için istenilen desteği vermekten geri durmamışlardır. Bu sayede her iki devlet kardeş kavgası yaşarken Hıristiyanlık alemi yaşanan kavgadan kazanımlar elde ediyorlardı. Hıristiyan alemine karşı müslümanların hali bu mu olmalıydı? Tabiki hayır !  Çok yönlü değerlendirilmesi olan, derinliğine girmediğimiz bu  tarihi örnekten hareketle günümüz İslam alemine bakmak gerekir.

Son yıllarda yaşanan mezhepsel kriz ve çatışmalar; Irak'ta, Suriye'de, Filistin'de, Yemen'de, Kafkaslar'da kendini aynen beyan ortaya koymuştur. Şii, Sünni mücadelesi Ortadoğu'yu kan gölüne çevirdi. Batılı emperyalist çeteler yaşanan bu durumu her defasında fırsat olarak kullanmış ve kullanmaya devam etmektedir. Malesef iki yüzlü, riyakar, acımasız mevki makam ve güç delisi sahte müslüman birçok devlet adamı ve avaneleri kendi varlıkları için müslüman halkları amaçlarına kurban ediyor, kan gözyaşı ve sefaletlerine umursamaz bir şekilde görmezden geliyorlar. Bu gibi devlet lider ve yöneticileri; küresel büyük çetelerin oyuncağı, kuklası, maşası durumunda oldukları için bu argümanlarının yarattığı olumsuz sonuçlarından hiç rahatsız olmuyorlar.

Mezhep kavgası İslam dünyasının kaderi değildir. Bu talihsizliği yıkacak bir milad gerekmektedir.İslam dünyasında  herşeye rağmen bu kavgayı bitercek bir hamleye ihtiyaç vardır. Hareketin başlaması domino etkisi yaratır ki arkası gelebilir, gelmelidir. Aslında son günlerde bu hareketin başlayabileceğini gösteren önemli bir gelişme yaşanmaktadır. Bu adımın önemini anlamak kavramak ve uygulamak artık İslam dünyası için elzemdir. Dikkatlerden kaçan ama ele alınıp uygulanırsa ve olabilirliği üzerinde çalışılırsa, bu konu önce Türk dünyasında arkasından diğer İslam dünyasında zincirleme etki yapıp mezhep kavgalarının minimize edilmesinde etkili olur diye düşünüyorum. 

Nedir bu gözden kaçan, mezhep farklılığına rağmen olabilir konu ?

Azerbaycan ve Türkiye Cumhuriyeti'nin Karabağın bağımsızlığı ve diğer alanlardaki işbirliğini artırmaları...Nasıl yani ? Takdir edersiniz ki; iki ülke Oğuz topluluğunun  kardeş iki devleti... Ancak iki devletin mezhebi farklı... Ağabey Sünni Türkiye Cumhuriyeti, kardeş Şii Azerbaycan... Mezhep farklılığına rağmen Karabağ'ın azgın Ermenilerden  azat edilmesi sürecinde herşeye rağmen iki ülke kavi olmayı, bir olabilmeyi, dik durabilmeyi,  birlikte hareket edebilmeyi hem Türk dünyasına hem de İslam dünyasına yeni kapılar yeni ufuklar açabileceğini göstermişlerdir. İki devletin ortaya koyduğu kardeşlik ve dayanışma, dostluk azmi, ruhu, siyaseti İslam dünyası için mezhepsel kavgalara son verebilme adına önemli ve hayati bir adım olabilir. Bu adım tüm İslam alemi için milat olabilir. Yeni bir başlangıcın kapısını açabilir. Ancak bu hamlenin önce Türkiye ve Azerbaycan tarafından özümsenmesi, güçlü ve kavi kılınması, sonrasında diğer İslam devletleri ile kurulacak diplomatik temaslar, oluşturulacak ortak kurum ve kuruluşların asgari değerlerde birleşebilmesi Ortadoğu'nun kaos, kriz ortamını büyük oranda giderilebilir. 

Evrensel ve ulusal politikalar gözönüne alındığında her ne kadar  mezhepsel sorunların aşılması zor görünse de sıkıntıları minimize etmek için şu çalışmalar yapılabir.

* Öncelikle İslam ülkeleri yönetimlerinin halklarının huzur ve refah içinde yaşamasına yönelik politikalar geliştirmesi gerekir.Kendi yönetimlerinin değil halkın önceliklerine eğilmeleri gerekir.

* İslam ülkeri arasında siyasal ilişkilerinin geliştirilmesi ve siyasi, dini, kültürel altyapıları etkin hale getirilecek  bağlantılar kurulmalıdır. 

* İslam devletleri kendi mezheplerini siyaset malzemesi haline getirmekten uzak durmalıdır. 

* Ülkelerin din işleri kurumları, İslami ortak değerler üzerinden hareket etmelidir. Farklı fetva ve kararlarlar tartışma yaratmaktan kaçınmalıdır.

* Tarikat vb. yapıların her ülkede sosyal, kültürel, dini yaşam alanları güvence altına alınırken; dini değerleri siyaset malzemesi yapmalarını denetim altında tutmak gereklidir. Devlet, bu grupların hem birbirini rakip gören hem de diğer mezhepleri  düşman gösteren, karalayıcı, kötüleyici söylemlerden uzak durulmarı için tedbirler almalıdır.

* Devlet ve mezhep liderleri hasmane tutum ve söylemlerden uzak olmalıdır.

* Ortadoğu'daki kendilerini mezhep temeline dayandıran terör örgütlerine karşı birlikte mücadele etme zemini aranmalıdır.

* Ülkelerin diyanet kurumlarının işbirliği  oluşturması ve ayrılıkçı, bozguncu, nifakçı din baronlarına karşı ortak  mücadele verilmeleri gerekirlidir. İslam'ı bunların oyuncağı olmaktan kurtarmalıdırlar.

* Her İslam devleti  sorumluluk alıp istenen doğrultuda samimi azami gayret içerisinde olmalıdır.

Ne dersek diyelim sonuçta; bütünleşmeyi, kardeşliği, birlikteliği, tek vücut olmayı sağlayacak, adımları atacak olan ülkelerin siyasal kadro ve güçleridir. Bu yolda irade gösterecek yönetimler işbaşında olabilirse özlenen tablo ortaya çıkabilir. Tabiki olması zor bir görünen bir tablo... Aslolan zorluğu aşma yönünde gayret göstermektir. Bu yola revan olmada Türkiye Azerbaycan üzerinden İslam alemine bir model oluşmuştur. Oluşan bu model yapının diğer devletlere sirayet etmesi için yeni adımlar atılmalıdır. İslam dünyasının buna büyük ihtiyacı vardır. Emperyalist güçlerin dayatmalarından, baskılarından, aşağılayıcı tutumlarından, riyakar politikalarından, müslümanları birbirine düşüren iki yüzlü çifte standart siyasetlerinden,  zulümkar pençesinde kurtulmak istiyorsak...

2020 yılı her ne kadar zor geçiyorsa da,  oluşan yeni dünya düzeninde Türkiye Cumhuriyeti devleti ve Azerbaycan devletinin farklı iki mezhebe sahip olmalarına rağmen Karabağ'da, Kıbrıs meselesinde, Doğu Akdeniz'de, S-400  krizinde oyun kurucu devletlere rağmen, mezhep farklılığına rağmen ortak hareket edilmesi, birlikteliğin olabileceğini gösteren bir delil ve modeldir. Yeni dünya düzeninde birlikteliğin diğer İslam ülkerine örnek olması dileğiyle...

Yorumlar (4)
yorumcu 1 ay önce
Benimle ayni vergiyi verip ayni toprakta yasayan alevilerin Cemevlerine ibadethane diyemeyen bir devlet mezhep mucadelesi konusunda hicbir islam ulkesine ornek olamaz! onu geciniz! İslam tarihinde siyasi mucadele Peygamberin olumunden hemen sonra baslamistir zaten.Halifenin kim olacagi konusunda mekkeliler ve medineliler arasinda ihtilafa cikmistir.Daha sonra sirtindan vurulan damadi,kerbela ve halife taraftarlari arasindaki mucadeleler.Yani islam inancinin fitratinda KAN ve SAVAS Vardir bunu Peygamberin Bir internet ansiklopedisine gore 92 sefer ve muharebeye katilmis oldugundan anliyorum.Mustafa ozturk kadar cesaret gosterin de kutsal kitabin icerisindeki Bu mezhep savaslarini besleyen Kan,siddet,intikam ve tehdit iceren metinleri buraya yazin.Neyse asil Diyecegim su ki; Bence Uzerinde durmaniz gereken Devletlerin neden mezhep temelli siyaset yaptigi degil Devletlerin neden İNANC temelli siyaset yaptigi olmali.
Vatandaş 1 ay önce
Söylediğiniz bazı kısımlara katılmakla birlikte İslam dininin fitratinda kan ve savaş vardır kısmına kesinlikle katılmıyorum.bir defa İslam dini ve Peygamberi tamamıyla barış fıtratıdır fakat o zamanki durum bazı savaşların çıkmasına sebep vermiştir.İslam tarihini okuyunca birçok savaş karşı tarafın kışkırtmasıyla olmuştur.Bedir Uhud ve Hendek gibi büyük savaşlara bile bakarsanız saldıran hep karşı taraf olmuştur.bunu nerden anlıyoruz bu savaşlar müslümanların yaşadığı Medine ve çevresinde olmuştur.Mekkeden kalkıp Medineye gelip savaş açmışlardır.Peygamber Efendimizin sadece Veda hutbesinde söyledikleri bile ne kadar barış ve insan endeksli yaşamı teşvik ettiğini görmemize yeter.
Trabzon 1 ay önce
Kutlarım sizi????
doğan yıldız 1 ay önce
bir yerde maddi menfaat varsa oradan iyi sonuç beklemeyin.islamda maaş karşılığı namaz kıldırma,ezan okuma,kuran okuma yani ruhban sınıf varmı? mesela buradan başlıyor zaten. yüklü bütçeleri,zırhlı mercedesleri unutmayalım

Gelişmelerden Haberdar Olun

@