Öncelikle, Kasım aylarını beklememek gerekir.

Gazi ve Atatürk isimlerden birini öne çıkartıp buradan bir vurgu yaparak pozisyon alma gayreti içerisinde olmamak gerekir.

İsteyen istediği ismi kullanabilir ama tam adının Gazi Mustafa Kemal Atatürk olduğu gerçeği yakın tarihimizin kimliğinde yazılıdır.

Sloganların ve siyasi söylemlerin ardı sıra sorgulamadan gitmekten uzak durulmalıdır

Ne yazık ki bu alanlara bağlılığımız çok ileri boyutlara taşındı. Sloganlar belleğimize hükmederken değerlerimizi, hatta kendimizi bile unutur olduk.

“Dindardır, dinsizdir” gibi kutuplaştırıcı söylemlere, polemiklere ve kalem kavgalarına itibar edilmemelidir. Zira hiç kimsenin böyle bir değerlendirme yapmaya hakkı yoktur. Allah kimseye böyle bir yetki vermemiştir.

Atatürk’ü sahiplenme ve farklı kesimleri Atatürk karşıtlığıyla itham etme eğilimindeki yaklaşımlara mesafeli durulmalıdır.

Nitekim Atatürk, kendisini belirli kişi veya yapılara değil, doğrudan Türk milletine adadığını çeşitli vesilelerle ifade etmiştir.

Tarihî meselelerde yüceltme ve aşağılama ikilemine düşmeden, ifrat ve tefritten uzak, dengeli ve objektif bir yaklaşım benimsenmelidir.

Tarihe mal olmuş şahsiyetleri kişisel bakış açımız doğrultusunda yüceltmek veya değersizleştirmek, tarihsel gerçekliğe uygun bir yaklaşım değildir. Zira tarih, kişisel yorum ve değerlendirmelerle eğilip bükülebilecek bir olgu değildir.

Ailesi ve soyu üzerinden yürütülmek istenen insanlık dışı tartışmaların tarafı olunmamalıdır.

Bu tartışmaların tarihi bir zemini olmadığı bilinmeli. Aksine bu tartışmaların “Milli Kimlik” ve “Ulus Devlet” kavramlarının altını oymaya dönük girişimler olduğu bilinmelidir.

İstismarcı ve dışlayıcı yaklaşımların etkisine kapılmaktan kaçınılmalıdır.

Atatürk’ü istismar eden veya dışlayıcı bir söylemin aracı hâline getiren yaklaşımlar, tarihsel sorumluluk ve nezaket açısından sorgulanmalıdır. Atatürk’ü bu iki uçlu yaklaşımın ötesinde, tarihsel bağlamı içerisinde değerlendirmek gerekir.

Saygı kurallarını aşan bakış açılarına ve söylemlere itibar etmemek gerekir.

Sadece Atatürk değil, tarihe mal olmuş diğer şahsiyetlere dönük saygı yoksunu söylemlerin alıcısı olmak kurulan gayri insani tuzağa düşmek olacaktır.

Anmak için belirli kalıplara ve mekânlara bağlı kalınmamalıdır.

Herkes, kendi bakış açısı, duygu ve inanç dünyası doğrultusunda, kamusal veya bireysel biçimde anma gerçekleştirebilir. Bununla birlikte, Atatürk’ü anmanın en anlamlı yollarından biri, onu ve yakın tarihi bilimsel kaynaklar ışığında okumak ve anlamaya çalışmaktır.

Ömrünün en cevval yıllarını cephelerde geçirdiğini ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kurucusu olduğunu unutmamak gerekir.

Son tahlilde bu ülkenin değerlerini değersizleştirme tuzağına düşmemek gerekir.

Saygı, şükran ve rahmetle anıyorum.