Sosyal Gündem Resmi İlanlar
Anahtar Deliği Yayın tarihi: 16 Ekim 2026 07:00 Güncellenme tarihi: 15 Ekim 2026 23:46

Anahtar Deliği 16.10.2026 Maçka’da trafik kimin umurunda?

Trabzon’da Maçka’daki trafik sorunu, Yeni Parti’de kongre yarışı, üretici-tüketici arasındaki fiyat farkı ve tarihi yapıların korunması gündemdeki yerini koruyor.

MAÇKA’DA TRAFİK KİMİN UMURUNDA?

Trabzon’un turizmde öne çıkan ilçelerinden Maçka’da trafik çilesi bitmek bilmiyor. Sümela Manastırı’na gitmek isteyenler, yolun iki tarafına gelişigüzel park edilen araçlar yüzünden ilerlemekte zorlanıyor. Volkan Konak’ın kabrini ziyaret edenlerin de eklenmesiyle yoğunluk daha da artıyor.

İşin ilginç tarafı, araçların park edilebileceği uygun alanlar da var. Ancak birkaç adım yürümeyi göze almayan sürücüler, yolu daraltıp herkesi beklemek zorunda bırakıyor. Yayalar bile karşıdan karşıya geçerken zorlanıyor.

Peki, trafik ekipleri nerede? Zabıta bu manzarayı görmüyor mu? Kuralsız parkın önüne geçmek için illa birilerinin şikâyet etmesi mi gerekiyor?

Maçka turizmden kazansın, esnafın yüzü gülsün istiyoruz. Ancak ilçenin girişinde böyle bir trafik manzarasıyla karşılaşan ziyaretçiye de sorulacak çok şey var. Turizm hedefi varsa, trafik düzeni de olmalı. Kurallar uygulanmadıkça Maçka’da bu çile bitmeyecek gibi görünüyor.

***

GÜZİDE ÖNSEL UZUN SAHAYA İNDİ!

18 Ekim’de yapılacak YENİ Parti Trabzon İl Kongresi’nde başkanlığa adaylığını açıklayan Güzide Önsel Uzun, saha çalışmalarına hız verdi.

Beşikdüzü, Şalpazarı, Tonya ve Düzköy ilçe başkanlıklarını ziyaret eden Uzun, partililerle bir araya gelerek destek istedi.

Özellikle bu ilçelerde etkin olduğu ve üyelerden ciddi teveccüh gördüğü konuşulan Uzun’un gerçekleştirdiği görüşmelerin olumlu geçtiği belirtiliyor. Uzun’un, göreve gelmesi hâlinde hayata geçirmeyi planladığı çalışmaları da parti temsilcilerine açık ve net şekilde anlattığı ifade ediliyor.

Batı ilçelerindeki temaslarını tamamlayan Güzide Önsel Uzun’un, önümüzdeki günlerde kentin doğu ilçelerine yönelerek ilçe başkanlarıyla görüşmelerini sürdürmesi bekleniyor. Anlaşılan o ki Uzun, kongre öncesinde desteğini sahada büyütmenin peşinde.

***

ÜRETİCİ UCUZA SATIYOR, VATANDAŞ PAHALIYA ALIYOR!

Bahçede, tarlada, ahırda emek veren üretici var. Bir de pazara, markete gidip alışveriş yapmaya çalışan vatandaş… Biri kazandığından memnun değil, diğeri ödediği paradan. Peki aradaki bu uçurumun sebebi ne?

Trabzon’da fındıktan sebzeye, sütten yöresel ürünlere kadar pek çok üründe aynı soru geliyor akla. Üretici ürününü satarken istediği parayı kazanabiliyor mu? Vatandaş aynı ürünü alırken neden daha fazlasını ödemek zorunda kalıyor?

Fındığı düşünelim… Üretici aylarca bahçeyle uğraşıyor. Gübre, ilaç, işçilik derken masrafı büyüyor. Hasat zamanı geldiğinde ürününü satıyor. Sonra aynı fındık, işlenip paketlenerek tüketicinin karşısına çok daha yüksek bir fiyatla çıkıyor. Aradaki farkın ne kadarı masraf, ne kadarı kazanç? İşte bunun cevabı açıkça ortaya konulmalı.

Sebzede de süt ürünlerinde de benzer bir durum yaşanabiliyor. Üreticinin elinden çıkan ürün, sofraya gelene kadar birkaç el değiştiriyor. Nakliye, depolama ve satış giderleri fiyatı artırabiliyor. Ancak bütün yükün üreticinin ve tüketicinin sırtına binmesi de sorgulanmalı.

Üreten kazanamıyor, alan rahat edemiyor. Aradaki kazancı kimin elde ettiği ise çoğu zaman bilinmiyor.

Elbette her aracı gereksiz değil. Ürünün toplanması, taşınması, saklanması ve satılması için bir düzen gerekiyor. Ancak bu zincirdeki herkesin kazancı ile üreticinin emeği arasındaki denge de korunmalı.

Trabzon’da üreticinin doğrudan vatandaşa ulaşabileceği pazarlar çoğaltılsa, kooperatifler daha etkin çalışsa, yerel ürünlerin satışına destek verilse fena mı olur? Hem üretici ürününü daha iyi fiyata satar hem de vatandaş daha uygun alışveriş yapabilir.

Önce fiyatın tarladan tezgâha nasıl değiştiğine bakmak gerekiyor. Hangi aşamada ne kadar maliyet oluşuyor, kim ne kazanıyor? Bunlar bilinmeden sorunun kaynağını bulmak zor.

Bir tarafta emeğinin karşılığını bekleyen üretici, diğer tarafta filesini doldurmakta zorlanan vatandaş var. İkisinin de derdi aynı: Geçinebilmek.

O hâlde soralım: Ürün üreticiden çıkıp sofraya gelene kadar fiyatı neden bu kadar artıyor? Bu sorunun cevabı bulunmadan ne üreticinin yüzü güler ne de tüketicinin cebi rahat eder.

***

TRABZON’UN TARİHİ MİRASI KADERİNE Mİ TERK EDİLDİ?

Trabzon’un tarihinden söz etmeyi seviyoruz. Eski sokaklarımızı, tarihi konaklarımızı, taş duvarlı evlerimizi anlatıyoruz. Peki ya bu yapılara ne oluyor? Kaç tanesi ayakta kalabilmek için mücadele veriyor, kaç tanesi her geçen gün biraz daha yıpranıyor?

Şehrin farklı noktalarında geçmişin izlerini taşıyan evler var. Kimi bakımsızlıktan dökülüyor, kimi boş kaldığı için kaderine terk ediliyor. Bir zamanlar ailelerin yaşadığı, nice hatıranın biriktiği bu yapılar, bugün kurtarılmayı bekliyor.

İşin bir de mülk sahipleri tarafı var. Tarihi bir evin sahibi olmak, her zaman avantaj değil. Çatıyı onarmak, duvarları sağlamlaştırmak, yapının aslına uygun restorasyonunu yaptırmak ciddi masraf gerektiriyor. İşlem öyle sıradan bir tadilat gibi de yürümüyor. İzinler, projeler ve koruma kuralları devreye giriyor. Maddi gücü yetmeyen mülk sahibi ne yapacak? Evi kendi hâline mi bırakacak?

Tarihi yapıları koruyalım demek kolay, onları ayakta tutmak ise emek ve kaynak istiyor.

Belediyelere, ilgili kamu kurumlarına ve koruma kurullarına burada önemli görevler düşüyor. Mülk sahiplerine sağlanan destekler artırılmalı, restorasyon süreçleri kolaylaştırılmalı, bakımsız kalan yapılar tek tek tespit edilmeli. Gerektiğinde ortak projeler geliştirilmeli. Elbette bütün sorumluluğu kamuya yüklemek de doğru değil. Mülk sahipleriyle birlikte çözüm aranmalı.

Trabzon’un tarihi evleri sadece birer bina değil. Geçmişten bugüne uzanan birer hatıra, şehrin kimliğinin parçası. Onları kaybettikten sonra fotoğraflarına bakıp hayıflanmanın kimseye faydası olmayacak.

 

Yorumlar (1)

Yorum Yaz

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.

Y
Yavuz SELIM
3 hafta önce

Güzude UZUNDAN BIR FISKI OLMAZ?????