Yeni parti teşkilatlanmasını tamamlamaya çalışırken, CHP’den istifa ederek partiye katılan il ve ilçe başkanlarının atamaları da yapılmaya başladı. Kuruluş sürecinde görev alan isimler böylece resmen görevlerinin başına geçti.

Trabzon’da ise bu atamalar öyle kolay olmadı.

Bazı ilçelerde, CHP’den istifa ederek yeni partiye geçen ilçe başkanlarının görevlerine devam etmesine itiraz edenler çıktı. Yeni partiye katılan bazı isimlerin genel merkezle görüşerek mevcut başkanların değiştirilmesini istediği, hatta kendilerinin bu görevlere getirilmesi yönünde talepler ilettiği konuşuldu.

Burada ister istemez insanın aklına şu soru geliyor:

Daha kongre yapılmadan bu koltuk telaşı neden?

Yeni bir partinin kuruluşunda herkesin aynı düşüncede olması zaten beklenmez. Yeni katılanların da elbette siyasi hedefleri ve beklentileri olabilir. Geçmişte CHP içerisinde parti içi muhalefet yapan bazı isimlerin yeni dönemde ilçe başkanlığı için istekli olması da bunun bir parçası.

Fakat bunun bir usulü var.

Önce teşkilat kurulur, sonra kongre yapılır. Kongrede aday olmak isteyen çıkar, delegelerin karşısına geçer ve yarışır.

Trabzon İl Başkanı Mustafa Bak ise bu süreçte kuruluş aşamasında birlikte yürüdüğü ilçe başkanlarının arkasında durmayı tercih etti. Kendisine ulaşan taleplere rağmen, CHP’den istifa ederek yeni partiye geçen başkanların görevlerini sürdürmesinde ısrarcı oldu.

Bu tavır Bak açısından da kolay değildi.

Çünkü yeni partiye katılan herkesin kendince bir beklentisi var. Bir kısmı yıllardır siyasetin içerisinde. Bir kısmı yeni bir siyasi alan açılmasını fırsat olarak görüyor. Dolayısıyla görev talepleri de doğal olarak ortaya çıkıyor.

Ancak burada gözden kaçırılmaması gereken bir nokta var.

Kurucu kadrolar, daha seçim yapılmadan ortaya çıkan bir teşkilatın yükünü sırtlandı.

İlçe binaları tutuldu, sözleşmeler imzalandı, ödemeler yapıldı. Teşkilatların ihtiyaçları karşılandı. İnsanlara ulaşmak, üye çalışması yapmak ve yeni yapıyı anlatmak için ciddi bir mesai harcandı.

Bütün bunların ardından, sadece yeni partiye üye olduğu için bir başka ismin mevcut ilçe başkanının yerine getirilmesini istemek çok sağlıklı bir yöntem değil.

Kimse “Ben başkan olmak istiyorum” diyemez mi?

Elbette der.

Ama bunun yolu belli.

Zaten kurucu ilçe başkanlarının önünde yaklaşık altı aylık bir dönem var. Ardından kongre yapılacak. Aday olmak isteyenler çıkacak. Yarış başlayacak. Son sözü de teşkilat söyleyecek.

Dolayısıyla bugün birilerini görevden aldırmak için kapı kapı dolaşmak yerine, sahaya çıkıp çalışmak daha doğru olur.

Çünkü kongre günü geldiğinde herkesin emeği de, karşılığı da ortaya çıkar.

Yeni bir parti daha ilk günlerinden itibaren kendi içerisinde görev kavgasına düşerse, bunun kimseye faydası olmaz.

Siyaset biraz da zamanlama meselesidir.

Bugün yapılması gereken, kuruluş sürecinde mücadele eden insanları birbirine düşürmek değil, yeni yapıyı güçlendirmek.

Kongre geldiğinde isteyen aday olur.

O gün sandık ne söylüyorsa ona da herkes saygı gösterir.

Ama daha parti kurulurken, selden kütük kapar gibi koltuk aramak, ne siyasi nezakete sığar ne de yeni bir yapı kurma iddiasıyla bağdaşır.

Çünkü siyaset sadece makam istemek değildir.

Biraz da o makamın kurulması için verilen emeği görmektir.