Fatih Tekke’nin “Gök ve kök meselesi” yaklaşımı çok konuşuldu.
Bir dönem şiirlerle bütünleştirilip antolojik sayfalarda yer buldu.
Duygusal futbol ve hümanizm denince yeni teknik patronun hiç de geri kalır yanı yok.
Samsun yerel basınına verdiği röportajda bakın Thomas Reis ne demiş:
“Samsun’un yaklaşık 20 km dışında bir yurtta (Bahçelievler-Yuva) anne ve babası olmadan büyümek zorunda kalan 70 çocuk yaşıyor. Elimden geldiğince oraya gittim. Çocukları ziyaret ettim. Bazen yanımda tatlılar, oyuncaklar götürdüm. Onlarla oynadım. Güldük eğlendik, bazen de futbol oynamak istediler, birlikte top koşturduk. Bazılarını iç saha maçlarımıza çağırdım, geldiler. Türkiye’de insanlar bana o kadar çok şey kattı ki… Bu yüzden kendimi tamamen onlara adamak, uyum sağlamak, onlara bir şeyleri geri vermek benim için bir kalp meselesiydi. Ben de bunu yaptım.”
Trabzonspor ile uyumu, şehirle bütünleşmesi, samimi ve gönüllü tutumu; Reis yönünden bunları hepsi yerli yerinde.
Geriye sadece seri maçlar kazanmak kaldı.
Duyduklarımıza sevindik ama şaşırmadık; her nerede ve kimden olursa olsun;
Yaşasın insanlık!
