Trabzon’da yaklaşık 10 gündür gökyüzünün rengi değişmedi.

Sağanak peş peşe geldi. Kent merkeziyle birlikte ilçeler de yağıştan nasibini aldı. Zaman zaman taşkınlar yaşandı, bazı bölgelerde ulaşım aksadı.

Belediye ekipleri sahaya indi.

İş makineleri çalıştı, personel gece gündüz vatandaşın yardımına koştu. Merkezde yürütülen müdahaleler, yaşanan sıkıntıların önemli bölümünü kısa sürede hafifletti.

Ancak kırsala doğru gidince manzara değişiyor.

Özellikle ilçelere bağlı mahalle yollarında yağışın izleri hâlâ belirgin. Çukurlar derinleşmiş, zemin gevşemiş, bazı noktalarda toprak kaymaları meydana gelmiş.

Bazı istinat duvarları çöktü.

Bazıları ise zemindeki hareketlilik nedeniyle alarm veriyor.

Vatandaş arıyor, anlatıyor, çözüm bekliyor.

Kimisi aracını yolun bozukluğu nedeniyle kullanamıyor, kimisi evine ulaşmakta zorlanıyor. Bir başka yerde ise yağışla birlikte daha büyük bir tehlikenin kapıda olduğu söyleniyor.

Yetkililerin imkanlarını da biliyoruz.

Belediyelerin, Karayolları’nın ve ilgili kurumların her noktaya aynı anda yetişmesi kolay değil. Fakat aradan günler geçmesine rağmen bazı kırsal yolların hâlâ yalnızca çakıl ve kumla geçiştirilmeye çalışılması düşündürücü.

Hele toprak yollar...

Yağmurun ardından yeniden aynı noktaya dönüyor.

Burada vatandaşın beklentisi de gayet açık.

“Gelip yolu görün, sorun büyümeden müdahale edin.”

Bizcede yapılması gereken de belli.

Yağışlardan etkilenen kırsal yolların bir plan dahilinde taranması, riskli bölgelerin belirlenmesi ve öncelikli noktalar için hızlı bir çalışma başlatılması gerekiyor.

Çünkü şehir merkezindeki vatandaş kadar kırsalda yaşayanın da güvenli ulaşım hakkı var.

Yağmur geçer...

Çamur kurur...

Ama zamanında görülmeyen bir yol sorunu, bir sonraki yağışta çok daha ağır bir tablo çıkarabilir.

Vatandaşın sesi duyulmuşsa, şimdi sıra o sesi sahada karşılamaya geldi.