Trabzon'da son günlerde en çok konuşulan konu ne siyaset... Ne de başka bir gündem... Elektrik kesintileri. Kent merkezinde de aynı dert var, ilçelerde de... Kırsalda da, yaylalarda da... Gün geçmiyor ki bir mahalleden, bir köyden ya da bir yayladan "Elektrikler yine kesildi" haberi gelmesin. Artık istisna olmaktan çıktı bu kesintiler, günlük hayatın bir parçası haline geldi.
Vatandaşın sabrı tükenmiş durumda. Telefonu eline alıyor, dağıtım şirketini arıyor. Müşteri hizmetlerine ulaşmaya çalışıyor, arıza kaydı oluşturuyor. Sonrası mı? Beklemek... Saatlerce, bazen daha da uzun. Ne elektriğin ne zaman geleceğini bilen var ne de tatmin edici bir açıklama yapan.
İşin en can yakıcı tarafı ise kırsalda yaşanıyor. Arızalara müdahale gecikiyor, ekipler saatler sonra bölgeye ulaşabiliyor. Olan da vatandaşa oluyor. Derin dondurucudaki etler, buzdolabındaki yiyecekler bozuluyor. İnsanlar telefonlarını şarj edemiyor, internete bağlanamıyor. Günlük hayat resmen duruyor.
Çareyi başka kapılarda arıyor vatandaş. Önce muhtara gidiyor, sonra belediyeye... Kaymakamlığa, valiliğe derken en sonunda CİMER'e kadar uzanıyor şikayetler. Hatta Cumhurbaşkanlığı'na iletenler bile var. Ama değişen ne? Pek bir şey yok. Kesintiler devam ediyor, mağduriyet de büyüyor.
Kimse arıza hiç yaşanmasın demiyor. Fırtına olur, teknik sorun olur, beklenmedik durumlar yaşanır. Bunlar hayatın içinde var. Ama aynı bölgelerde, aynı şikayetlerin sürekli tekrar etmesi artık başka soruları da beraberinde getiriyor. Acaba mevcut altyapı yetersiz mi? Ekip sayısı mı eksik? Yoksa sorunlara zamanında müdahale edilemiyor mu? İşte vatandaş bunların cevabını bekliyor.
Bir başka konu daha var. Vatandaş elektrik faturasını zamanında ödemediğinde gecikme faiziyle karşılaşıyor, borç uzadığında elektriği kesiliyor. Kurallar o noktada tavizsiz uygulanıyor. Peki aynı hassasiyet hizmet sunulurken neden görülmüyor? İnsanların en çok sorduğu soru da bu zaten.
Teknolojinin baş döndürücü bir hızla geliştiği, yapay zekânın konuşulduğu, hayatın her alanının dijitalleştiği bir dönemde insanların saatlerce karanlıkta bırakılması kabul edilebilir bir tablo değil. Elektrik artık bir lüks değil; hayatın kendisi. Evde, işte, tarlada, ahırda... Her yerde ona ihtiyaç var.
Trabzon'da yükselen ses artık görmezden gelinecek noktayı geçti. İlgili kurumların yaşanan mağduriyeti dikkatle değerlendirmesi, dağıtım şirketinin hizmet kalitesini masaya yatırması ve vatandaşın beklentilerine cevap verecek adımları atması gerekiyor. Çünkü insanlar ayrıcalık istemiyor. Sadece parasını ödediği hizmeti, kesintisiz ve zamanında almak istiyor.
