21 Şubat 2016…

Galatasaray-Trabzonspor maçının üzerinden yıllar geçti ama o karşılaşmanın hafızalara kazınan bir anı var ki hâlâ unutulmadı.

Trabzonspor’un o dönemki futbolcularından Salih Dursun, maçın hakemi Deniz Ateş Bitnel’in gösterdiği kırmızı kartlara tepki olarak hakemin elinden düşen kırmızı kartı alıp ona göstermişti.

Bir anda Türkiye’nin gündemine oturan o görüntü, dünya basınında da geniş yankı bulmuştu.

Sonrasında Maçka Belediyesi, dönemin Belediye Başkanı Koray Koçan’ın girişimiyle bu unutulmaz anı “Temiz Futbola Başlangıç Anıtı” adıyla heykelleştirdi.

Güzel de yaptı.

Çünkü futbolun yalnızca skordan, puandan ve şampiyonluktan ibaret olmadığını anlatan simgesel bir hikâyeydi bu.

Fakat bugün gelinen noktada insanın içinden şu soruyu sormak geliyor:

Bu heykel gerçekten olması gereken yerde mi?

Maçka’nın en işlek parklarından birine yerleştirilen Salih Dursun heykelinin iki yanında artık restoranlar var.

Ve heykel, deyim yerindeyse iki işletmenin arasında sıkışıp kalmış durumda.

Bir zamanlar futbolun hafızasına kazınan o görüntünün sembolü, bugün neredeyse görünmez hale gelmiş.

Oysa mesele yalnızca bir heykelin görünürlüğü değil.

Bu heykel, Trabzonspor taraftarı açısından bir hatırayı, bir tepkiyi ve futbolun adalet arayışını temsil ediyor.

Dolayısıyla taraftarın beklentisi de oldukça makul:

Madem bu anıt yapıldı, öyleyse daha görünür, daha ferah ve kendisine yakışan bir noktada sergilensin.

Maçka’nın merkezinde insanların rahatlıkla görebileceği, fotoğraf çektirebileceği, hikâyesini merak edip sorabileceği bir yerde…

Çünkü bazı semboller vardır; onları sadece yapmak yetmez.

Yaşatmak, görünür kılmak da gerekir.

Salih Dursun’un kırmızı kartı da işte böyle bir sembol.

İki restoranın arasında kaybolup gitmeyi değil, yeniden hak ettiği görünürlüğe kavuşmayı bekliyor.