Ferencvaros takımından başlayalım. Yüzde 75’lik bir birliktelikte oynadılar, yani takımın ayarlarıyla neredeyse hiç oynamamışlar!
Trabzonspor’a gelince, on birinde Salah, Saviolo, Cabral, Cenk ve Melih Kabasakal ilk kez bir arada oynadılar. Onana, Onuachu, Pina geçen sezonun değişmezleriydi. Umut Nayir’de devre arasında geldi, yok sayılır. Buşari’nin de durumunu bilmeyen yok. O halde bu da demek oluyor ki, Trabzonspor takımının defalarca bir arada oynaması gerekiyor. Sizce de uyum sorunu apaçık ortada değil miydi?
Ferencvaroş, Trabzonspor’dan çok daha derli toplu oynadığını hepimiz gördük. Attıkları gol, Trabzon defansının acemiliğinden kaynaklıydı. Cabral ve Cenk’in hatası vardı. Ferensvaros üçüncü bölgeye öylesine hızlı gidiyordu ki, durdurmak çok zordu. Trabzonspor’da tam tersi bir durum vardı. Üçüncü bölgeye gidebilmek için adeta canı çıkıyordu. Salah’ta tüm topları buluşturma planı kısmen başarılı olsa da ilk yarıda beklenen organize ataklar olmadı diyebilirim.
Fatih Tekke bu işin böyle gitmeyeceğini nihayet anladı ve Buşarı ve Umut’u oyundan aldı. Yerlerine Aral Şimşir ve Ruslan’a görev verdi ve Trabzonspor ikinci yarı daha başka olmaya ve oynamaya başladı....