Trabzon'daki belediyelerde yaşanan sorunları zaman zaman gündeme taşıyoruz. Çünkü görmezden gelinecek gibi değil yaşananlar. Konuşulmayanı konuşmak, üzeri örtülmeye çalışılanı yazmak gerekiyor bazen.
En büyük sorunlardan biri personel düzeni. Daha doğrusu düzensizliği. Liyakat mı? Ne yazık ki çoğu zaman listenin en sonunda. Onun yerine eş, dost, akraba, partili, referanslı olmak yetiyor birçok kapının açılmasına. İşe alınırken de bu kriterler öne çıkıyor, görevde kalırken de.
Aynı aileden birkaç kişinin belediyede çalıştığına rastlamak artık kimseyi şaşırtmıyor. Hangi birimde olduklarının da pek önemi kalmıyor. Önemli olan belediyede bir yer edinmek. Sonrası zaten kendiliğinden geliyor.
Bir de dokunulmazlar var. Yerleri değiştirilecek olur, telefonlar peş peşe çalışmaya başlar. Referans oldukları siyasetçiler devreye girer hemen. Bir bakarsınız, değişmesi gereken yine değişmemiş. Sistemi yöneten yönetmelikler değil, hatırlar olmuş.
Koridorlarda hizmetten çok dedikodu dolaşıyor. "Kim nereye atandı?", "Hangi müdür gidiyor?", "Kimin koltuğu boşalacak?" İş üretmekten...